Co gryzie drobnego Inwestora

Ceny Mieszkań będą dalej spadały

2012-01-01T20:08:00.000Z

Koniec roku obrodził w prognozy dotyczące cen nieruchomości. Większość z nich przewiduje dalsze niewielkie obniżki cen. Wyjątkiem jest PKO BP, które w swoim raporcie na 25% określa prawdopodobieństwo 30% krachu w okresie kolejnych dwóch lat.

Na łamach tego blogu od dawna piszę, że mieszkania w Polsce są cholernie drogie. Narastająca od 2004 roku bańka spekulacyjna wciąż jest daleka od pęknięcia. Ceny wprawdzie nieco spadły, ale wciąż są kompletnie oderwane od głównego kryterium determinującego dostępność mieszkania, czyli naszych zarobków. Dopiero kilkudziesięcioprocentowa przecena jest w stanie zrównoważyć rynek.

Nie zgadzam się z argumentami stawianymi niedawno przez jednego z warszawskich deweloperów, że pole do spadków jest ograniczone przez koszty budowy. Według niego w Warszawie nie należy oczekiwać spadków cen poniżej 7200 zł/m2.

"Jeden z deweloperów zgodził się nam ujawnić strukturę kosztów w swoim projekcie na warszawskiej Pradze-Południe. Deweloper sprzedaje mieszkania z tzw. segmentu popularnego w bloku z garażem podziemnym po blisko 7,2 tys. zł za m kw. Na tę cenę składa się:
• koszt zakupu gruntu - ok. 1,5 tys. zł,
• koszt budowy (w tym robocizna i materiały budowlane) - ok. 3 tys. zł,
• koszty ogólne, sprzedaży i inne - ok. 900 zł,
• marża - ok. 1,8 tys. zł."

Te kalkulacje może miałyby jakąś wartość, gdyby rynek znajdował się w stanie równowagi. Tymczasem przed nami perspektywa idealnego sztormu, czyli zbiegnęcia się w czasie kilku czynników, które mogą przewrócić rynek nieruchomości do góry nogami. Główne z nich to:
- rekordowa podaż mieszkań,
- stagnacja naszych zarobków,
- droższe i mniej dostępne kredyty,
- znaczne ograniczenie programu rodzina na swoim.

Do tego należy dodać fakt, że pod koniec 2011 roku popyt został sztucznie napędzony w wyniku kończącego się programu 'rodzina na swoim' oraz chęcią załapania się na wyższy kredyt przed wejściem w życie rekomendacji KNF-u. Wobec tych faktów niewiele pozostanie na polu walki kupujących. Nie jest w takim wypadku wykluczone, że ceny transakcyjne w najbliższym roku, czy dwóch nie będą odzwierciedlały kosztów budowy, ale wartość likwidacyjną, tych którzy z różnych względów dłużej nie mogą ociągać się ze sprzedażą. Te marginalne transakcje de facto określą nowy poziom cen, które będą obowiązywały na rynku i żadne gadanie o 'kosztach' tego nie zmieni.

Pora tutaj na kolejną odsłonę mojego testu dostępności, który określam jako 3.5-krotność rocznych zarobków. Średnie zarobki warszawiaków według GUS wynoszą 4.7 tys. złbrutto, czyli 56,4 tys. rocznie. Możąc to przez 3.5 otrzymujemy niecałe 200 tys. zł - tyle powinno kosztować mieszkanie.

Obecnie średnia cena transakcyjna wynosi w Warszawie 7,8 tys/m2, więc 50-cio metrowe lokum kosztuje 390 tys. zł - prawie dwa razy więcej niż cena określona przez kryterium zarobkowe. Dodajmy do tego fakt, że 50 m2 to dwupokojowa klitka. Dla tych marzących o założeniu rodziny bardziej odpowiednie byłoby przynajmniej 75 m2, ale wtedy poziomy cen stają się kosmiczne dla przeciętnych zjadaczy chleba.

Wiem, że zaczynam brzmieć jak zdarta płyta - ale po tak gwałtownych wzrostach cen jakimi byliśmy świadkami w ostatnich latach prognozy mówiące o łagodnym lądowaniu są nadzwyczaj optymistyczne.

David Stockman

2011-09-30T20:09:00.000+01:00

Świetne podsumowanie fiskalnej i monetarnej polityki w USA.

Dla zachęty wycinek:
"Jesteśmy świadkami nabrzmiewającej od 30-tu lat bańki długu, 30-tu lat podczas których zatraciliśmy wszelkie fundamenty solidnej polityki monetarnej, solidnej polityki fiskalnej i w rezultacie pozwoliliśmy na powstanie wszelkiego rodzaju wypaczeń i słabości w gospodarce, które teraz się na nas mszczą. Wracając do tematu bogactwa o którym mówiliśmy wcześniej - coraz mniej jest tego bogactwa powstałego w tradycyjny, trudny sposób w pocie czoła i z pomocą kapitału, wiele jest za to fortun powstałych w efekcie bańki pompowanej przez nieprawdopodobne zadłużanie się, spekulację i wszelkiej maści dźwignie finansowe, budowane od lat 80-tych."

Bez dachu nad głową

2011-08-04T21:53:00.000+01:00

Wczoraj sprzedałem mieszkanie. Trochę dziwne uczucie. Zanim sprzedaliśmy martwiliśmy się o stan rynku nieruchomości. Rosnący kurs szwajcarskiej waluty i trudniejszy dostęp do kredytów wykluczyła z rynku znaczną część potencjalnych klientów. Dodatkowo, co zauważa dzisiejsza Rzeczpospolita podaż mieszkań jest na rekordowym poziomie.
Jaki będzie dalszy scenariusz. Ja stawiam na dalsze spadki cen nieruchomości. Już od dawna pisałem o tym, że ceny mieszkań w Polsce coraz mocniej oderwane są od rzeczywistości,. W ciągu dwóch lat niewiele się zmieniło, ciągle płacimy za cztery kąty, sumę bliską 10-krotności naszych rocznych zarobków. Stąd jeszcze według mnie 40-50% w dół zanim rynek nieruchomości znajdzie się w równowadzę. Oczywiście może się zdarzyć, że nasze pensje zaczną szybko rosnąć, ale wydarzenia na giełdzie z ostatnich dwóch dni sugerują, że w najbliższym okresie z pracą może być krucho.
Na rynku mnóstwo jest niesprzedanych nowych mieszkań, których deweloperzy coraz bardziej desperacko starają się pozbyć oferując coraz bardziej atrakcyjne promocje. Do deweloperów szybko zaczynają dołączać inwestorzy, dla których motywacją zakupu był wzrost cen. W obecnej sytuacji sytuacja się odwróciła, więc, aby uratować chociaż część zysku trzeba sprzedać, zanim wszyscy zaczną pchać się ku drzwiom. Trzecia fala to będą Ci, którzy znaleźli się w pułapce kredytowej i stoją w obliczu niewypłacalności. Wszystko to sprawi, że prawdziwa fala podaży dopiero przed nami. Specyfiką rynku nieruchomości jest to, że gdy ceny spadają popyt wbrew logice również spada. Niewielu chce dokonać najważniejszego zakupu życia, wiedząc, że za kilka miesięcy ceny będą niższe. W efekcie luka między podażem, a popytem będzie rosła.

Oczywiście rząd będzie starał się za wszelką cenę pompować przekłuty balon. Mamy już regulację spreadów, zaraz przyjdzie pora na kolejną kryzysową odsłonę 'Rodziny na Swoim', potem ulgi dla deweloperów itp. Jak dowiódł przypadek Irlandii dwa lata temu, wszystkie te działania tylko wzmocnią ogrom kryzysu. Będą bankructwa deweloperów, rodziny będą traciły dach nad głową, ceny będą spadały, aż rynek odnajdzie równowagę na dużo niższym poziomie od obecnego.

To wcale jednak nie oznacza, że gotówka jest bezpieczniejsza. Czy czeka nas duża inflacja w związku z tym, że zarówna USA jak i Europa drukuje banknoty na potęgę? Czy kolejna fala kryzysu nie zagrozi wypłacalności banków? Czy odważy się ktoś w obliczu gwałtownych spadków na giełdzie w zakup akcji lub jednostek funduszy? Czy złoto wciąż będzie kontynuowało wzrosty? Czy obligacje skarbu państwa są bezpieczną inwestycją? Przynajmniej jeśli chodzi o mnie, szybko będę sobie musiał na to pytanie odpowiedzieć.

Warszawa

2011-08-01T20:14:00.000+01:00

Bryła ciemna, gdzie dymy bure,
poczerniałe twarze pokoleń,
nie dotknięte miłości chmury,
przeorane cierpienia role.
Miasto groźne jak obryw trumny.
Czasem głuchym jak burz maczugą
zawalone w przepaść i dumne
jak lew czarny, co kona długo.

--- Krzysztof Kamil Baczyński

Urodziny Miltona Friedmana

2011-07-31T16:44:00.001+01:00

Dziś mija 99-ta rocznica urodzin Miltona Friedmana - orędownika wolnego rynku, prywatnej własności, wolnej konkurencji i ograniczonej roli rządu w gospodarce tworzących fundamenty niezbędne do wyzwolenia ludzkiej przedsiębiorczości. Jego poglądy po dziś dzień budzą skrajne emocje. Dla czytelników bloga jeden cytatów mojego ulubionego ekonomisty:

"Jestem za legalizacją narkotyków i prostytucji. Powinny być one traktowane tak, jak obecnie odnosimy się do alkoholu. Ludzie powinni mieć możliwość swobodnego nabywania narkotyków, lecz poczucie odpowiedzialności winno ich powstrzymywać przed czynieniem szkód innym. Wiem, że narkotyki są okropne i wyrządzają ogromne szkody, jednak zakaz ich posiadania wyrządza jeszcze większe. Jest to bowiem główne źródło przestępstw w Stanach Zjednoczonych. Nie ma również jakiegokolwiek uzasadnienia, by Stany Zjednoczone przy pomocy swych sił zbrojnych atakowały obiekty w Kolumbii lub Peru. Gdybyśmy egzekwowali nasze prawo zakazujące użycia narkotyków, nie byłoby na nie zapotrzebowania i nie byłoby problemu z Kolumbią lub Peru. Ale ponieważ nie jesteśmy zdolni egzekwować u siebie praw tu ustanowionych, próbujemy winić innych, stosować wobec nich siłę i zabijać ludzi. Nasza polityka w dziedzinie narkotyków jest nie tylko nieefektywna, ale również niemoralna."

Skuteczny sprzedawca

2011-07-31T12:17:00.000+01:00

Spotkałem, się w ciągu kilku ostatnich tygodni z kilkoma agentami firm ubezpieczeniowych. W związku z tym zastanawiam, się ilu chodzi po Polsce sprzedawców najróżniejszych rzeczy, którzy zamiast słuchać tego co mówi potencjalny klient, mają na względzie jedynie swój interes.

Kilka spostrzeżeń z moich niedawnych doświadczeń. Większość agentów ubezpieczeniowych stara się za wszelką cenę sprzedać produkt inwestycyjny, mimo, że na początku każdego ze spotkań standardowo wygłaszam formułkę, że z zasady oddzielam ubezpieczenia od inwestycji i w związku z tym jestem jedynie zainteresowany czystym ubezpieczeniem na życie. Mimo to wcześniej, czy później pokazywane mi są wykresy przedstawiające niesamowity wzrost moich inwestycji jeśli zdecyduję się na jeden produktów o kuszącej nazwie typu 'Ciepłe Kapcie', 'Płaszcz Sztormowy z Kapturem', czy 'Laska do Podpierania na Starość'.

O ile łatwiejsze byłoby, życie agenta, gdyby uważnie mnie wysłuchał i zaproponował produkt adekwatny do moich potrzeb. W tym przypadku nie musiałby niczego sprzedawać, sam bym od niego kupił. Najbliżej do tego ideału zbliżyła się chyba Pani z ING. Widząc moją mizerną wiedzę jeśli chodzi o składki na ZUS, poświęciła pół godziny, aby nieco wyjaśnić mi zawiłości systemu. Resztę czasu spędziliśmy dyskutując o Ochronie+, która myślę, że może być produktem z grubsza odpowiadającym moim potrzebom. Jedyny minus to to, że kilka dni temu wysłałem emailem prośbę o kilka dodatkowych wyliczeń i wciąż nie dostałem odpowiedzi. Jeśli bym je dostał to prawdopodobnie dzisiaj byłbym już klientem ING, a tak wciąż wiszę w powietrzu.

Pazerny jak ksiądz

2011-07-29T19:38:00.001+01:00

Denerwująca jest pazerność tych, których głównym moralnym drogowskazem powinny być słowa Chrystusa stawiającego ubóstwo pośród głównych cnot. Kilka przykładów biznesowej zaradności księży i zakonników:

"Gigantyczny majątek, o obszarze przekraczającym dwudziestodwukrotnie wielkość Watykanu, wart kilka miliardów złotych sprezentowało państwo Kościołowi krakowskiemu po 1989 r. Na ekskluzywnych kamienicach i działkach komercyjnych kler zbija kolejne złote fortuny."

Cały artykuł tutaj.

Ubezpieczenia, część druga

2011-07-27T20:59:00.001+01:00

Uaktualnienie moich poszukiwań szytego na miarę ubezpieczenia. Przyznam, że wciąż brak decyzji, mimo niezwykłej presji ze strony agentów. Chyba przed końcem miesiąca, każdy chce ugrać dodatkowe kilka złotych premii. Ostatecznie skreśliłem jakiekolwiek opcje łączone ubezpieczenia z inwestycjami. Odpadają więc 'Specjalnie dla Ciebie' Allianza, 'Strategie Lwa' ING, czy 'Plan na życie' PZU. Moim zdaniem, przy realistycznych założeniach stopy zwrotu po 20, czy 30 latach odkładane sumy są raczej niewielkie.
Przykładowo w 'Specjalnie dla Ciebie' dla sumy ubezpieczenia 300 tys. + 300 tys. na wypadek śmierci w wyniku nieszczęśliwego wypadku miesięczna składka wynosi 420 zł. Jeśli chodzi o oszczędności to
po 10-ciu latach odłożymy 34 tys.
po 20-tu latach odłożymy 88 tys.
po 30-tu latach odłożymy 174 tys.

Jeśli zejdziemy z tego świata po 30 latach to rodzina otrzyma 300 tys., ale odłożone 174 tys. zabierze Allianz. Zawsze dostajemy tylko większą z dwóch wartości (suma ubezpieczenia lub fundusz). Może dla niektórych jest to dobre rozwiązanie, ale szczerze przyznam, że mnie nie przekonuje.

Stąd też koncentruję się na prostszych rozwiązaniach czysto ubezpieczeniowych typu Ochrona+ z ING lub 'Pewnym Krokiem' PZU.
PZU jest najtańsze. Ubezpieczenie na sumę 200 tys. na 20 lat kosztuje 58 zł. Jeśli do tego dorzucimy opcję trwałego inwalidztwa spowodowanego nieszczęśliwym wypadkiem to składka rośnie do 108 zł.

Ochrona+ ING zawiera oprócz ubezpieczenia na życie, również ubezpieczenie z tytułu trwałego inwalidztwa całkowitego oraz przejęcie opłacania składek z tytułu inwalidztwa spowodowanego nieszczęśliwym wypadkiem.
Za takie ubezpieczenie na sumę 200 tys. na 25 lat zapłacimy 164 zł miesięcznie.

Frustrujące jest to, że po każde obliczenie dla innej sumy, ubezpieczenia, okresu, umów dodatkowych trzeba kontaktować się z agentem, co jest nie tylko procesem czasochłonnym, ale i frustrującym dla obu stron.

Allianz ma również podobną wersję ubezpieczenia, ale dla mnie minusem jest brak możliwości indeksacji składki i sumy ubezpieczenia. ING i PZU taką opcję mają. Przy długim okresie ubezpieczenia, wydaje mi się, że podniesienie składki i sumy ubezpieczenia o wartość inflacji nie jest pozbawione sensu.

Szczerze mówiąc na dzień dzisiejszy chyba jest mi najbliżej do Ochrony+ z ING. W połączeniu z grupowym ubezpieczeniem jakie mamy w zakładzie pracy daje to całkiem rozsądną kombinację, na wypadek przeróżnych zdarzeń losowych jakie czekają na nas w ciągu życia. Wysłałem wczoraj do agenta ING prośbę o kolejną serię wyliczeń, ale jak na razie brak odzewu, co jest nieco frustrujące. Za to pani z Allianza wydzwania co pół godziny z pytaniem, czy już podjąłem decyzję.

Jakie są wasze doświadczenia z ubezpieczeniami na życie?

Morskie Oko

2011-07-17T20:56:00.001+01:00

Weekend nad Morskim Okiem. Polecam.

Ubezpieczenie na życie

2011-07-14T19:42:00.000+01:00

Okazuje się, że sporo trzeba się nabiegać, aby zdobyć jakiekolwiek rozeznanie na rynku ubezpieczeń na życie. Jako, że jestem aktualnie jednym żywicielem rodziny, poszukuję w miarę prostego produktu, który zapewni rodzinie środki do życia na wypadek gdyby przejechał mnie przysłowiowy autobus.

Stąd też moje dość chyba rozsądne wymagania. Okres ubezpieczenia 20 lat, odszkodowanie w wysokości minimum dwuletnich dochodów, ubezpieczenie bez łączenia z funkcją inwestycyjną. Oczywiście w Internecie można jedynie znaleźć ogólne informacje, a po szczegóły bez wyjątku jesteś odsyłany do formularza kontaktowego. I tutaj rozpoczynają się wizyty w biurze ubezpieczyciela, lub wizyty agentów w twoim domu. Wszystko, głównie po to, aby przeliczyć kilka opcji ubezpieczenia pozostając jednocześnie odpornym na marketingowe agenta. O ile wygodniej byłoby mieć możliwość dostępu do takiego kalkulatora online, ale jak widać nie można pozwolić prostemu ludowi, aby sam decydował o wyborze tak skomplikowanego produktu.

W rezultacie niepotrzebnie agentów wieczorami po krakowskich blokowiskach, chociaż wszyscy wiemy, że są lepsze sposoby na spędzanie letnich wieczorów.

Tak więc najpierw Allianz. Dość uboga oferta czystych produktów ubezpieczeniowych. Widać, że zależy im bardzo na sprzedaży ubezpieczeń połączonych z inwestycjami. Na plus należy przyznać, że agent znał produkt, orientował się w podstawach finansów i w sumie nie ma co liczyć na kolosalne zyski z części inwestycyjnej.

Dzisiaj wieczorem spotkanie w PZU. Tutaj nieco większy wybór produktów i jak na razie chyba jakaś z odmian 'Ochrony Rodziny' jest opcją, którą jestem w stanie rozważyć. Oczywiście i w tym przypadku w rozmowie z agentem trudno uniknąć tematu 'niezwykle atrakcyjnych' produktów ubezpieczeniowo-inwestycyjnych. Pani potrafiła błyskawicznie przedstawić komputerową projekcję wspaniałych zysków.
Wykres istotnie wyglądał imponująco, swoim kształtem przypominając kij hokejowy. Gdy zacząłem dociekać szczegółów to szybko okazało się, że założenia te zakładają 7% roczną stopę zysku. Dalsze pytania pozwoliły mi ustalić, że PZU pobiera około 5% za zarządzanie. Więc ten wspaniały wykres jest realistyczny jednynie gdy rok za rokiem przez 30 lat fundusze zarządzane przez PZU będą generowały 12% zysku. Życzę im takich rezultatów, ale statystycznie szanse takich wyników są niewielkie. Panie na każdy mój przejaw sceptycyzmu odpowiadała, żebym nie zapominał o procencie składanym. Nie chcąc niepotrzebnie przedłużać wizyty powstrzymałem się od wyjaśnienia, że ten procent składany może być bronią obosieczną, jeśli trafimy na giełdową bessę.

W poniedziałek randka z ING, a potem czas na decyzję.

Powroty

2011-07-10T18:20:00.001+01:00

Po długiej przerwie wracam do 'Parkiecika' i mam nadzieję, że znajdę chwilkę czasu, aby dzielić się moimi spostrzeżeniami nieco bardziej regularnie.

Wznowienie blogowania to nie jedyny powrót o jakim dzisiaj wspomnę. Niedawno wraz z całą rodziną zdecydowaliśmy się na przeprowadzkę do Polski. Po tylu latach spędzonych w Irlandii krok ten, wielu z naszych znajomych uznało za rzecz szaloną. Bezrobocie, a jeśli już jakaś praca to za grosze, drożyzna, to tylko niektóre z demonów którymi nas straszono.

Nie wiem, czy mam głupie szczęście, czy może jednak Polacy zbyt pesymistycznie traktują swoje własne podwórko. Ze znalezieniem pracy nie było żadnego problemu, zarobki pozwalają na wygodne życie, koszty utrzymania są sporo niższe od tych w Dublinie. Kilka miesięcy życia w ojczyźnie to z pewnością zbyt krótki czas aby ocenić słuszność tej decyzji, ale na dzień dzisiejszy wygląda na to, że w Krakowie po latach poszukiwań znaleźliśmy swoje miejsce na Ziemii.

Nie jestem też naiwniakiem będącym ślepym na problemy w naszym kraju. Horror otwarcia kwitu wypłaty pierwszej pensji, szybko uświadamił mi na czym polega żarłoczność ZUS-u i jak droga jest 'darmowa' służba zdrowia. W przypadku tego ostatniego dodatkową zniewagą jest fakt, że firma i tak uznała za konieczne wykupienie pracownikom prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego. Chociażby te dwie rzeczy przywoływują słynne stwierdzenie nieocenionego Miltona Friedmana - 'Jeśli płacicie ludziom za to, że nie pracują, a każecie im płacić podatki gdy pracują, nie dziwcie się, że macie bezrobocie'.

Mam jednak wrażenie, że problem wszechobecnego Państwa, które zbyt chętnie wtyka swoje palce we wszelkie aspekty funkcjonowania społeczeństwa dostrzega coraz więcej moich rówieśników i podczas gdy większość krajów w Europie skręca na lewo, nie przekreślałbym szans na to, że Polacy w kolejnych latach zagłosują za ograniczaniem roli Państwa w ich życiu.

Wracając do miłych niespodzianek jakie na nas czekały w Polsce, a bardziej konkretnie w Krakowie. Tani i efektywny transport miejski. Nie wiem jak jest w innych miastach, ale przynajmniej w Krakowie tramwaje, kursują często i w miarę punktualnie. Dublin ponosi pod tym względem sromotną klęskę,
Wszyscy narzekają na brak autostrad, ale i tutaj zrobiliśmy spory postęp w ciągu ostatniej dekady, a sądząc po ilości objazdów i prac drogowych można mieć nadzieję, że będzie lepiej. Może nie tak szybko, jak byśmy tego chcieli, ale w końcu kraj połączy siatka dobrych dróg.
Kraków nie ma się czego wstydzić jeśli chodzi o życie kulturalne i rozrywkę. Kawiarnie, puby i restauracje na Starym Mieście i Kazimierzu tętnią życiem, a ich różnorodność jest testamentem przedsiębiorczości ich właścicieli. Teatry, filharmonia, muzea, festiwale, koncerty - trudno się nudzić. Dla tego wszystkiego tłem jest przepiękna architektura miasta.
Polska, mimo, że wciąż upstrzona koszmarkami jak z bloga raidera jest nieco ładniejsza. Powoli, ale jednak coraz więcej Polaków zaczyna czuć się odpowiedzialnymi, za otoczenie. Świetny przykład to Lanckorona, której mieszkańcy zrozumieli, że dbałość o urokliwą drewnianą architekturę, może sprawić, że ta niewielka wioska stanie się wspaniałym miejscem do życia, mekką artystów i perełką na turystycznym szlaku.

Podsumowywując. Zaryzykuję stwierdzenie, że Polska zmieniła się na lepsze. Fakt tem może łatwo umknąć osobom mieszkającym tu na codzień, jednak okiem kogoś, kto nie mieszkał tu przez ostatnią dekadę widać postęp jaki się dokonał. Mam nadzieję, że mieszkając i pracując w Krakowie, bedę mógł wykorzystać zdobyte za granicą doświadczenie i budować ojczyznę w której cnotami są przedsiębiorczość, działalność społeczna, tolerancja i uczciwość. Jaka jest moja motywacja? - syn który za kilkanaście lat może zapytać - Tato dlaczego wróciłeś ze mną do Polski?

Michael Lewis o irlandzkim kryzysie

2011-03-04T09:56:00.000Z

Świetny reportaż Michaela Lewisa w Vanity Fair o irlandzkim kryzysie.

“What happened was that everyone in Ireland had the idea that somewhere in Ireland there was a little wise old man who was in charge of the money, and this was the first time they’d ever seen this little man,” says McCarthy. “And then they saw him and said, Who the fuck was that??? Is that the fucking guy who is in charge of the money??? That’s when everyone panicked.”

Całość tutaj.

Walka z wiatrakami

2011-02-28T12:40:00.000Z

Z nowu o straży granicznej, a raczej o ustawie o ochronie zabytków.

"Wczoraj, tj. 21.12.br. funkcjonariusze Sudeckiego Oddziału Straży Granicznej na lotnisku we Wrocławiu-Strachowicach ujawnili 2 tomy książek pochodzące z 1884 roku. Obie części, oprawione w brązową skórę o tytule "Don Quijote von der Mancha" (Don Kichot) znajdowały się w bagażu obywatelki Niemiec Beate V. Kobieta nie posiadała zezwolenia od Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na ich wywóz z Polski. Ww. osobie przedstawiono zarzut z art. 109 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Cudzoziemka przyznała się do winy. Grozi jej kara pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Po zakończeniu czynności procesowych Beate V. została zwolniona. Książki zostaną przekazane Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków celem wykonania ekspertyzy." (link)

W związku z powszednością tej lektury nie chce mi się wierzyć, że ta pani naruszyła prawo w jakikolwiek sposób:

zabytek - nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub
naukową;

Pod koniec XIX w, druk i książki stały się tanie i dostępne dla każdego. Książki o, którą tyle zamieszania najprawdopodobniej jest warta nie więcej niż 100 zł, a podobnych dostępnych jest na pęczki (chociażby na Abebooks). Biedna pani Beate najprawdopodobniej nie zdawała sobie sprawy, że popełnia jakiekolwiek przestępstwo.

Tydzień temu na pchlim targu w Dublinie udało mi się kupić czterotomowe wydanie "Zmierzchu i upadku cesarstwa rzymskiego" Gibbona z 1890 roku. Koszt całości to 20 Euro i nie jakoś nie mam obaw, że zostanę wsadzony za próbę wywozu tego "zabytku" z Irlandii. Mam również nadzieję, że polscy strażnicy wpuszczą mnie do kraju - przywiezienie takiego skarbu do ojczyzny leży chyba w interesie społecznym.

Kontrola graniczna

2011-02-27T19:17:00.001Z

W ciągu ostatnich kilku miesięcy zdarzyło mi sę dość często podróżować do Polski. Za każdym razem, bez względu na Port Lotniczy z którego opuszczam kraj uderza mnie ilość funkcjonariuszy straży granicznej obecnych przy odprawie pasażerów. Dla przykładu w Gdańsku procedura przed wejściem do samolotu wygląda następująco:

1. Karta pokładowa i paszport okazane strażnikowi przed wejściem do sekcji kontroli bagażu.
2. Karta pokładowa i paszport okazane strażnikowi nr. 2 tuż przed kontrolą bagażu.
3. Kotrola bagażu, gdzie każde stanowisko obstawione jest przynajmniej czterema strażnikami.
4. Karta pokładowa i paszport okazane panu strażnikowi w budce - co wygląda w końcu na oficjalne przekroczenie granicy.

Podobnie jest chociażby w Goleniowie, czy Wrocławiu - całe zastępy znudzonych życiem strażników.

Dla porównania przy wylocie z Dublina pasażer nie ma w ogóle kontaktu z funkcjonariuszem straży granicznej. Władze Irlandii wcale też nie są zainteresowane kontrolą paszportową osób opuszczających wyspę. Wystarczy sprawdzenie karty pokładowej przez pracownika lotniska, po czym następuje kontrola bagażu obsługiwana również przez cywilnych pracowników.

Wszyscy w kraju narzekamy nieustannie na brak pieniędzy, rozdętą administrację i deficyt w publicznych finansach. Zmiana sposobu kontroli pasażerów na lotnisku to tylko jeden sposób na oszczędności. Paszport nie musi być kontrolowany trzykrotnie, jeden raz przy wylocie z kraju to aż nadto. Funkcjonariusz straży granicznej również nie musi mi podawać pojemnika na drobiazgi jakie mam w kieszeniach. To zadanie poniżej ambicji i kwalifikacji przeszkolonego funkcjonariusza.

Również z mojej strony, jeśli już jako podatnik funduję mu jego pensję i mundurową emeryturę, to wolałbym aby on walczył z przemytem na wschodniej granicy niż przekładał pudełka na lotnisku. Kontrolę bagażu na lotnisku bez problemów jest w stanie przeprowadzić pracownik cywilny, a praca nie jest na tyle ciężka, aby nie mógł jej wykonywać do 65-tego roku życia.

Rozwiązanie proste, które bez zwiększenia zagrożenia w ruchu lotniczym redukuje przynajmniej o połowę liczbę potrzebnych etatów na naszych lotniskach.

Jeszcze kolejna okazja do cięcia kosztów w Straży Granicznej tutaj.

Gorzka prawda o PKP

2011-01-29T19:03:00.000Z

Nieco światła na mrok wokół PKP: Źle się dzieje w Państwie Kolejowym

People on streets - ee da de da de

2011-01-28T23:24:00.000Z

Mm ba ba de
Um bum ba de
Um bu bu bum da de
Pressure pushing down on me
Pressing down on you no man ask for
Under pressure - that burns a building down
Splits a family in two
Puts people on streets
Um ba ba be
Um ba ba be
De day da
Ee day da - that's o.k.
It's the terror of knowing
What this world is about
Watching some good friends
Screaming 'Let me out'
Pray tomorrow - gets me higher
Pressure on people - people on streets
Day day de mm hm
Da da da ba ba
O.k.
Chippin' around - kick my brains around the floor
These are the days it never rains but it pours
Ee do ba be
Ee da ba ba ba
Um bo bo
Be lap
People on streets - ee da de da de
People on streets - ee da de da de da de da
It's the terror of knowing
What this world is about
Watching some good friends
Screaming 'Let me out'
Pray tomorrow - gets me higher high high
Pressure on people - people on streets
Turned away from it all like a blind man
Sat on a fence but it don't work
Keep coming up with love
but it's so slashed and torn
Why - why - why ?
Love love love love love
Insanity laughs under pressure we're cracking
Can't we give ourselves one more chance
Why can't we give love that one more chance
Why can't we give love give love give love give love
give love give love give love give love give love
'Cause love's such an old fashioned word
And love dares you to care for
The people on the edge of the night
And love dares you to change our way of
Caring about ourselves
This is our last dance
This is ourselves
Under pressure
Under pressure
Pressure

Kto ma srebro

2010-12-08T20:58:00.000Z

We wrześniu mogliśmy zobaczyć gdzie na świecie wydobywa się złoto, tym razem podobna ilustracja dotycząca srebra.

8 Grudnia 1980

2010-12-08T20:05:00.000Z

"What they want is dead heroes, like Sid Vicious and James Dean. I'm not interested in being a dead (expletive) hero. ... So forget 'em, forget 'em." - John Lennon

Dalkey - Zima - Delfin

2010-11-30T16:29:00.000Z

Piękne zdjęcie na okładce dzisiejszego Irish Times.

Zatoka Killiney, widok na wyspę Dalkey

Łatwe Irlandzkie podatki

2010-11-23T14:18:00.000Z

Pisałem wczoraj, że mimo kryzysu finansów państwa jedną z zalet prowadzenia przedsiębiorstwa w Irlandii jest niska biurokracja. Zdaje się potwierdzać to raport PwC dotyczący łatwości płacenia podatków:

"Co prawda daleko przed nami są m.in. Irlandia (7. miejsce), Dania (13.), Estonia (30.), Szwecja (39.), Litwa (44.), Francja (55.), Niemcy (88.) czy Węgry (109.), ale wyprzedzamy Słowację (122.), Czechy i Włochy (128.), Rumunię (151.), Ukrainę (181.). Ostatnia w rankingu jest Białoruś z 82 płatnościami w ciągu roku, na które firma musi poświęcić blisko 800 godzin, i łączną stawką podatkową przekraczającą 80 proc."

Sinn Fein szturmuje Irlandzki parlament

2010-11-22T16:46:00.000Z

Zwolennicy partii Sinn Fein szturmują Irlandzki parlament w proteście przeciwko interwencji Międzynarodowego Funduszu Walutowego.
http://www.rte.ie/news/av/2010/1122/media-2858931.html#

Jim Rogers: Ireland should go bankrupt

2010-11-22T16:03:00.002Z

Irlandia prosi o pomoc

2010-11-22T15:19:00.004Z

Najgorzej trzymany sekret ostatnich kilku dni został w końcu potwierdzony przez premiera Irlandii. Mimo że miły starszy pan z MFW od kilku dni jest w Dublinie, rząd cały czas zaprzeczał, że toczą się jakiekolwiek rozmowy w sprawie zagranicznej pomocy. Wczoraj jednak Irlandia formalnie wystąpiła z prośbą o pomoc. Europejski Bank Centralny i Międzynarodowy Fundusz Monetarny pożyczą Irlandczykom 80-90 miliardów Euro, potrzebne do tego, aby państwo mogło przez kolejne trzy lata finansować swoje wydatki.

Wymienioną tu sumę należy przyjmować z pewną doza sceptycyzu. Dotyczas przedstawiane przez rząd szacowania kosztów kryzysu okazywały się grubo niedoszanowane. Dzisiaj rano Goldman Sachs okreśił swoją wycene na poziomie 95 mld, a niektórzy ekonomiści oceniają, ze może to być nawet 120 mld. W moim odczuciu nie istotne jaka to suma, gdyż nawet w optymistycznym scenariuszu państwo będzie miało olbrzymie kłopoty ze spłatą. Na koniec 2009 roku zadłużenie Irlandii to 75 mld Euro, a koszt obsługi tego długu to 2.5 mld. Oznacza to, że już teraz niemal 8% przychodów z podatków wydawanych jest na spłatę odsetek. Biorąc pod uwagę, że w ciągu kilku lat wartość długu może się z łatwością podwoić to nietrudno sobie wyobrazić koszty obsługi zadłużenia w wysokości 5-6 mld Euro rocznie.

Dlaczego zakładam, podwojenie wartości długu? Tylko w 2010 deficyt budżetu wyniesie około 20 mld. W następnym budżecie bez wątpienia MFW wymusi drastyczną redukcję tej sumy, ale nie oszukujmy się, że z roku na rok dziura zostanie zasypana. Rząd ocenia, że w nadchodzącym roku zaoszczędzi 6 mld, co pozostawia nas 14 mld na minusie. Tak więc zakładając ambitny cel deficytu na kolejne lata 2010 (20 mld) 2011(14 mld) 2012(10 mld). Czyli mamy dodatkowe 44 mld zanim jeszcze zaczęliśmy liczyć koszty utrzymania systemu bankowego. W niedawnym artykule w Irish Times, tutejszy ekonomista Morgan Kelly szacuje koszt ratowania banków na 50 mld Euro - przy czym jak sam podkreśla jest to prognoza optymistyczna. Czyli jak dotąd mamy 75 mld zadłużenia na koniec 2009 roku plus 44 mld w kolejnych trzech latach plus 50 mld wtopione w system bankowy. Razem 169 mld Euro, nieco ponad 100% GDP.

Minister finansów Brian Lenihan ogłaszając dwa lata temu gwarancję dla właścicieli bankowych obligacji sugerował, że Irlandzki sposób na kryzys jest najtańszy na świecie. Dzisiaj wcale nie wygląda, że gwarancja taka była dobrym, a już na pewno tanim pomysłem. Teraz Irlandia prosi o pomoc inne kraje, które bez wątpienia będą się starały o podniesienie stawki podatku dla przedsiębiorstw. Obecnie wynosi ona 12.5% i jest bezpośrednią przyczyną dla której wiele międzynarodowych firm inwestuje na wyspie. Firmy farmaceutyczne to tutaj lokują swoje zakłady produkcyjne, firmy takie jak Microsoft, czy Google księgują w Dublinie znaczną część swoich zysków. Jeśli pod zewnętrzną presją podniesiony zostanie ten podatek, to istnieje ryzyko, że te firmy poszukają sobie innego kraju (może z korzyścią dla Polski, która ma również stosunkowo niski 17.5% podatek).

W Dublinie dzisiaj 'bailout' i jego konsekwencje jest niemal jedynym tematem rozmów. Ludzie są zrozumiale oburzeni sposobami w jaki rząd w ciągu ostatnich dwóch lat próbował uniknąć kryzysu. Opinie są podzielone jedni rozpaczają nad utratą suwerenności i straszą Niemcami, inni widzą światełko w tunelu. Ja stawiam na upadek rządu i przyśpieszone wybory po tym jak odrzucony zostanie budżet na 2011. Rząd ma tylko kilkuosobową większość dzięki poparciu niezależnych kandydatów, którzy wątpie, aby mieli ochotę przyłożyć rękę do najbardziej okrutnego budżetu od lat. Coraz więcej jest też posłów w rządzącej partii zarzekających się, że nie przyłożą ręki do cięcia emerytur, czy minimalnej płacy. No i gdy piszę te słowa RTE donosi, że rządowy koalicjant domaga się ogłoszenia daty wyborów na drugą połowę stycznia. Czyli wybory pewne.

Jak żyje się w kraju w którym już niedługo ekonomiczne decyzje podejmowane będą przez MFW? Od dwóch lat mamy kurczącą się gospodarkę i rosnące bezrobocie (obecnie to około 13%). Ci, którzy mają pracę często muszą pogodzić się z cięciami pensji i ograniczonymi bonusami. Kilka ostatnich budżetów przyniosło również zwiększone podatki. Losy nazej rodziny są typowe dla pogrążonej w recesji Irlandii. Moja żona rok niemal równo rok temu straciła pracę, w wyniku redukcji etatów w firmie inżynieryjnej, która mocno odczuła upadek tutejszego sektora budowlanego.Za kilka tygodni kończy się jej kuroniówka więc szykuje się kolejny cios dla domowego budżetu. W firmie, której jestem współwłaścicielem jak dotąd radzimy sobie z kryzysem nie najgorzej. Obecny rok zapowiada się być najlepszym zarówno pod względem przychodów jak i zysku. Osiągneliśmy to głównie dzięki dobrej opinii wśród klientów, ale również dzięki bacznemu przyglądaniu się kosztom działalnośći. Nie oznacza to jednak, że moja pensja nie ucierpiała - część zjadają podatki jak przykładowo wprowadzony niedawno 2% 'opłata od dochodu'. Na plus należy zaliczyć czynsz za wynajem mieszkania, który w ostatnich dwóch latach spadł z 1400 do 1000 Euro. W sumie jednak z sytuacji w której mieliśmy dwie pensje została tylko jedna, a dodatkowo biorąc pod uwagę perspektywy na kolejne lata staramy się jak najwięcej oszczędzać. To z koleji przekłada się na kłopoty jakie przeżywa branża restauracyjna i rozrywkowa.

Przy tym wciąż uważamy się za szczęśliwców, gdyż nie kupiliśmy nieruchomości. Trzy lata temu omal nie popełniliśmy tego błędu kupując trzy-pokojowe mieszkanie za E320 tysięcy. W tamtym czasie ta suma choć za lokal położony w mało atrakcyjnej części miasta wydawała się okazją. Jednak po bliższym przyjrzeniom się kosztom kredytu, opłatom, długim dojazdom do pracy stwierdziliśmy, że kupno to szaleństwo - najlepsza decyzja w naszym życiu. Teraz pewnie trudno byłoby sprzedać ten sam apartment za E200 tysięcy.

Z punktu widzenia prowadzenia biznesu najgorsza jest niepewność. Niedawno dyskutowaliśmy sytuację klientów naszej firmy. Jedna z nich jest w likwidacji i w najbliższym czasie to co z niej pozostanie zostanie wystawiona na sprzedaż. Dugi klient - bank zostanie zapewne przejęty przez firmę amerykańskiego biznesmena Wilbura Ross-a specjalizującą się w restrukturyzacji przedsiębiorstw. Trzecia to spółka z udziałem skarbu państwa, którą znajdzie się na liście przeznaczonych do sprzedaży dla łatania dziury budżetowej. We wszystkich trzech przypadkach mamy zmianę właściciela, co dla nas, dostawcy usług informatycznych, oznacza niepwenowść. Jakie technologie będą używane w tych firmach po przejęciu? Jak okrojony zostanie budżet na IT? Kto będzie podejmował strategiczne decyzje? Niepewność powoduje, że ograniczamy koszty i powstrzymujemy się od zatrudniani nowych pracowników.

Czy jednak Irlandia jest skazana na ubóstwo i emigrację. Wiele rzeczy w tym kraju daje pewną nadzieję. Jak już wspomniałem wcześniej, jeśli jest jedna rzecz jakiej będzie bronił rząd to niska stawka podatku dla predsiębiorstw. Drugą istotną rzeczą jest łatwość założenia firmy w tym kraju. Zwolennicy 'jednego okienka' w kraju powinni skopiować irlandzkie rozwiązanie. Założenie firmy jest proste, o wiele mniejsza jest też biurokracja związana z prowadzeniem działalności. Lata prosperity poprawiły znacznie infrastrukturę. Nowa sieć autostrad i zmodernizowane koleje sprawiły, że Cork, czy Galway są znacznie bliżej Dublina niż w niedalekiej przeszłości. Kadra kierownicza, która w ciągu ostatnich dwudziestu lat celtyckiego tygrysa miała okazję zdobyć doświadczenie w zarządzaniu w międzynarodowych koncernach.

No i nie bez znaczenia jest również siła lokalnych społeczności, która pozwala na poważną dyskusję, rozwiązywanie problemów i wzajemną życzliwość mieszkańców na poziomie, osiedla, miasteczka, czy hrabstwa. Niektórzy z pewnością uśmiechną na to moje ostatnie spostzreżenie, ale sądzę, że Irlandczycy nie do końca zatracili poczucie wspólnoty i w obliczu koniecznych cięć, redukcji wydatków, ta cecha ułatwi im znalezienia sensownego rozwiązania jeśli chodzi o to kto i w jakim stopniu będzie musiał ponieść ich ciężar.

Chiny: 15-to piętrowy hotel w 6 dni

2010-11-13T19:33:00.000Z

Gra giełdowa

2010-11-11T14:45:00.000Z

Prawdopodobnie to nie potrwa zbyt długo, ale warto się cieszyć chwilą. Pierwsze miejsce parkiecika w grze giełdowej na Marketwatch.com

Morgan Kelly o bankructwie Irlandii

2010-11-09T14:26:00.001Z

Znany ekonomista z University College Dublin - Morgan Kelly opublikował w poniedziałkowym Irish TImes chyba najbardziej pesymistyczny artykuł o irlandzkiej gospodarce jaki czytałem w ostatnich latach:

"With the Irish Patient now clinically dead, her grieving European relatives face the melancholy task of deciding when to remove her from life support, and how to deal with the extraordinary debts she ran up in the last months of her life . . . "

Obowiązkowa lektura. Całość tutaj.

O statystyce

2010-10-28T15:28:00.000+01:00

Świetny występ Minchina

2010-10-27T22:33:00.001+01:00

mam tylko jedno życie, i jest ono krótkie
I nieważne...
Ale dzięki osiągnięciom nauki
Będę żył dwukrotnie dłużej niż moi pra-pra-pra-pra-wujkowie i ciotki
Dwukrotnie dłużej aby żyć życie moje.
Dwukrotnie dłużej aby kochać moją żonę.
Dwukrotnie więcej lat z przyjaciółmi i winem
Dzielenia się curry i drinkami
Ze ślicznymi hipiskami.

Kiliknij tutaj po wersję z polskimi napisami.

Walcz o swoje pomysły

2010-10-25T21:57:00.001+01:00

Firmie powodzi się świetnie - dlaczego wprowadzać zmiany? Wyolbrzymiasz problem. Nikomu się to jeszcze nie udało. Nie możemy sobie na to pozwolić? Tutaj się to nie sprawdzi - jesteśmy inni. Nigdy nie przekonasz zarządu. Sugerujesz, że dotychczasowa strategia jest zła? Jaka jest twoja ukryta agenda? Kiedyś już tego próbowaliśmy?

Mieliście kiedyś świetny pomysł, który po twoim entuzjastycznym przedstawieniu na biurowym spotkaniu spotkał się z takimi reakcjami jak przedstawione powyżej?

Naturalne podejście ludzi do zmian jest dwojakie. Ci, którzy mogliby na tym skorzystać, z reguły siedzą cicho. Ci, którzy czują, się zagrożeni aktywnie próbują zestrzelić pomysł zanim zyska na popularności. Losy przedsiębiorstwa zależą od kreatywności pracowników. Na dzisiejszym dynamicznym globalnym rynku, firma która rezygnuje z innowacyjności szybciej niż kiedykolwiek wcześniej w historii stanie się dinozaurem skazanym na wymarcie. Dyskusja nad nowymi pomysłami jest jak najbardziej potrzebna, ale nie daj innym zbyt szybko zabić proponowanej przez ciebie zmiany. Walcz o nią, przygotuj się do spotkania, upewnij się, że możesz pomysł przedstawić w zwięzły i czytelny sposób. Unikaj personalnych utarczek i upewnij się, że dyskusja dotyczy jedynie spraw merytorycznych

Andrzej Pałys szlachetny

2010-10-23T20:43:00.000+01:00

Chicałbym żyć w kraju w którym posła na Sejm Rzeczypospolitej stać na takie oświadczenie po niedawnym incydencie:

"W dzisiejszym oświadczeniu chciałbym przeprosić wyborców, za wczorajsze wydarzenia przed budynkiem Sejmu. Bycie posłem to nie przywilej lecz obowiązek solidnej pracy, godnego zachowania i rozsądku w stanowieniu prawa. Żałuję tego co się wczoraj stało, gdyż było to zaprzeczeniem wszystkich trzech powyższych cech. Zawiodłem zaufanie jakim obdarzyli mnie wyborcy powierzając mi tak odpowiedzialną pozycję. Zawiodłem swoich partyjnych kolegów, którzy od lat walczą o poprawę losu mieszkańców wsi i małych miasteczek. Zawiodłem w końcu swoją rodzinę, która musi wstydzić się za swojego ojca i męża.

Jutro złożę swój poselski mandat, gdyż w ten sposób chciałbym okazać szacunek Rzeczypospolitej. Równocześnie chciałbym zwrócić uwagę na ważny problem w naszym kraju. W Polsce ponad 4.5 milionów ludzi nadużywa alkoholu, z tego około 700 tys. jest uzależnionych. Alkoholizm to rodzinne tragedie, wypadki na naszych drogach, ludzkie nieszczęścia. Jak mój przypadek pokazuje, uzależnienie może dotknąć również osoby, o znaczącym statusie w społeczeństwie. Najbliższe miesiące chicałbym poświęcić walce z nałogiem. Proszę w tym czasie o spokój i wsparcie dla mojej rodziny, dla której mój alkoholizm przez lata pozostawał wstydliwym problemem. Mam nadzieję, że pojedynczy incydent nie przekreśli mojej 25-letniej samorządowej i parlamentarnej kariery.

Przepraszam,
Andrzej Pałys"

Niestety Carlsberg nie pisze posłom wystąpień więc Andrzej Pałys idzie w zaparte:

"Oni szukają rozróby, nic więcej - powiedział dziś poseł PSL w rozmowie z Radiem Kielce. Poseł Pałys zaprzeczył, że był pijany."

Ile kosztują nas złodzieje w sklepach

2010-10-19T14:18:00.001+01:00

Właśnie została opublikowana skrócona wersja najnowszego raportu o sklepowych kradzieżach przygotowanego przez The Centre For Retail Research

Kilka obserwacji:

W 2010 roku kradzieże kosztowały nas 107 miliardów USD.
Na zabezpieczenia przed złodziejami wydano 26 mld US.
Kradzieże reprezentują 1.35% sprzedaży.
W sklepach spożywczych najczęściej ginie świeże mięso i luksusowe gotowe wędliny
W drogeriach 'powodzeniem' cieszą się produkty do golenia i perfumy.
Najwięcej kradną w Indiach, Markoku i Brazylii
Najmniej strat mają sprzedawcy w Austrii, Hong Kongu i Tajwanie.
Koszt nieuczciwości to 186 USD na rodzinę.

Polska plasuje się w środku stawki z 1.35% ubytków. Gorsi od nas są chociażby Amerykanie (1.50%), Australijczycy (1.39%), Rosjanie (1.61%), Czechy (1.40%) czy Węgrzy (1.38%).

Pełen raport nie jest jeszcze dostępny dla szerokiej publiczności, ale możemy obejrzeć statystyki za poprzedni rok. Nie sądzę, aby wiele się przez ten czas zmieniło więc nie zaszkodzi zobaczyć ile kosztują nas oszuści. W Polsce w 2009 koszty poniesione z powodu kradzieży wyniosły 1.2 mld Euro , czyli około 32 EURO na osobę. Z tej sumy 1 mld przypadło na utratę towaru, a 200 milionów to wydatki na ochronę i zabezpieczenie towarów.

Ultrasi niszczą piłkę

2010-10-18T11:20:00.000+01:00

Czytając relację z meczu Legia - Widzew zadaję sobie pytanie, czy mieszkając w Warszawie zabrałbym swojego synka na mecz piłki nożnej:

"Już na godzinę przed meczem pierwszymi przyśpiewkami, jakie dało się usłyszeć z trybun, były bowiem obraźliwe hasła pod adresem rywala (Legia śpiewała: "Hamas, Hamas, Juden auf den gas", a Widzew: "Legia to stara k a"). Na pół godziny przed początkiem spotkania kibole Legii rzucili w stronę widzewskich kibiców oraz policjantów race i petardy. Interweniowała policja, która zaprowadziła porządki przy użyciu gazu łzawiącego. W efekcie niemal wszyscy na stadionie mieli kłopoty z oddychaniem."

W Dublinie nigdy takich wątpliwości bym nie miał. Mecz na Croke Park, czy Landsdowne Road to święto sportu, a kibice idą tam nie po to aby się bić, ale po to aby w otoczeniu znajomych i rodziny kibicować swojej drużynie. Pełno jest dzieci, dla których to okazja na żywo zobaczyć swoich idoli a ci po meczach cierpliwie rozdają autografy dla najmłodszych fanów.

W Polsce tymczasem władze klubu piłkarskiego z radością proponują współpracę z Ultrasamii:

"Miesiąc temu klub podpisał porozumienie ze stowarzyszeniem kibiców Fanatycy Widzewa, które chce wprowadzić program walki o kulturę na stadionach. - Wspólne działania przynoszą już efekty, ale wciąż czeka nas wiele pracy - kończy Cacek."

Wystarczy spojrzeć na oficjalną stronę Fanatyków Widzewa, aby przekonać się, że najlepszą rzeczą jaką powinien zrobić widzew jest zakazać wstępu Fanatykom na stadion.Porusza szczególnie dumna prezentacja aktywności podczas meczu z Legią do obejrzena tutaj.

Prawdziwi kibice tymczasem niestety siedzą w domach. Prawdziwi kibice chodzą do podstawówek. Prawdziwi kibice kopią futbolówkę na osiedlowych boiskach, marząc o byciu następnym Messim. Niestety prawdziwych kibiców rodzice nie mogą zabrać na mecz lokalnej drużyny, dopóki tam rządzą Fanatycy.

Rezultat to żałosna frekwencja na meczach. W Warszawie, czy Łodzi trudno znaleźć więcej niż 7 tys. chętnych na odwiedzenie stadionu - żałosny wynik biorąc pod uwagę liczbę mieszkańców tych miast.

Kluby z najwyższą frekwencją (za Ligapolska.eu):
1. Korona - 9700 widzów
2. Lechia – 9000
3. Ruch – 8200
4. Zagłębie – 7950
5. Lech – 6200

Mirror, Signal, Outmanoeuvre

2010-10-17T00:01:00.001+01:00

Rzadko spotyka się w telewizji reklamy, podczas których starasz się nie mrugnąć okiem, aby nie przegapić żadnej sekundy. Filmik promujący Audi R8 Spyder jest jedną z nich:

Reżyserem jest Sam Brown z agencji Rogue Films.

Profil Przedsiębiorcy - Marek Jutkiewicz

2010-09-14T11:05:00.000+01:00

"W 1989 r. wraz ze zmianami politycznymi i gospodarczymi w kraju wszedłem na wyższy poziom handlu. W czerwcu 1989 r. pojechałem do Szwecji zbierać jagody. Ale to był bardzo ciężki rok, bo z powodu suszy jagody były drobne i było ich mało. Po dziesięciu dniach zrezygnowałem. Przez te dziesięć dni zarobiłem 700 dolarów. Wróciłem do kraju i za te 700 dolarów kupiłem od kolegi, czyli Darka Wojdygi, mojego późniejszego wspólnika w Hoopie, sto par spodni, dżinsów - on je właśnie przywiózł z Tajlandii. Na te spodnie zapanował istny szał. Ja się zastanawiałem, jak długo będę je sprzedawał, a sprzedałem w ciągu jednego dnia na bazarze w Żyrardowie. Za 1400 dolarów. Poszedłem do Darka i dałem mu przedpłatę, by mi przywiózł następną porcję spodni."

cały wywiad tutaj.

BZ WBK

2010-09-13T14:14:00.002+01:00

Doczekaliśmy się finału zalotów o BZ WBK. Santander zapłaci 3.1 mld Euro za 70% banku. PKO BP przegrał, co z punktu widzenia konsumenta jest korzystne, gdyż zamiast dominujcej pozycji jednego banku będziemy mieli nowego gracza na rynku i większą konkurencję. Zadowoleni powinni być także pracownicy BZ WBK. W przypadku połączenia z PKO BP pojawiłyby się niechybnie plany 'optymalizacji' duplikujcych się oddziałów i stanowisk.
W końcu mam nadzieję, że i Ministerstwo Finansów dostanie swoją działkę w postaci 19% podatku od zysków z giełdy.

Cieszą się również Irlandczycy, gdyż hiszpańskie pieniądze oznaczają, że o tyle mniej tutejsi podatnicy będą musieli dołożyć do programu ratunkowego banków.

Wszyscy zadowoleni?

New York Times o Irlandii

2010-09-07T13:52:00.000+01:00

New York Times próbuje sprowadzić na ziemię Irlandzki rząd, który uparcie twierdzi, że najgorsze już za nami:

"Ireland, simply put, appears insolvent under plausible possibilities with current policies."

źródło: NYT

Irlandczycy i ich BMW

2010-09-03T21:17:00.000+01:00

Najlepiej sprzedający się samochód w Irlandii w sierpniu to .... BMW 5 Series.
Niezły wynik biorąc pod uwagę, że obecny kryzys mocno doświadczył zieloną wyspę.

źródło: Irish Independent

Kto ma złoto

2010-09-02T13:17:00.001+01:00

Złe kredyty w Irlandii

2010-09-02T13:04:00.003+01:00

Kolejny sygnał, że sytuacja na rynku nieruchomości w Irlandii wciąż daleka jest od normalnej.
Tutejszy urząd nadzoru finansowego opublikował wczoraj dane dotyczące niespłacanych kredytów mieszkaniowych. Według najnowszych statystyk prawie 36500 kredytobiorców zalega ze spłatą przynajmniej trzy miesiące (dwie trzecie z tej liczby zalega z ratami za więcej niż 6 miesięcy). To oznacza, że niemal 5% wszystkich hipotek nie jest spłacana.
Kolejne 70 tysięcy osób zwróciło sie do banków z prośba o renegocjację spłaty hipoteki.

Na skutek niedawnego podniesienia oprocentowania kredytów przez największe banki można się spodziewać, że liczba złych kredytów będzie się nadal zwiększała.

Sytuację pogarsza fakt, że w Irlandii nie można tak jak w USA 'odesłać' kluczy bankowi jeśli wartość nieruchomości spadła poniżej ceny zakupu. Właściciel jest zobowiązany spłacić różnicę. Jeśli do tego dodamy archaiczne prawo o konsumenckim bankructwie to okazuje się, że niewiele mamy opcji. Pozostaje zacisnąć zęby i przez kolejne 10 - 20 lat spłacać dom, którego wartość w wielu przypadkach spadła o połowę. Trudno jenak uciułać na ratę kredytu gdy straciło się pracę. W sierpniu bezrobocie wzrosło o 2,5 tys. osób do 13.8%. Bez pracy pozostaje 455 tysięcy Irlandczyków.

Niczym chomiki coraz szybciej kręcimy się w kółko.
Wzrastający koszt finansowania zmusza banki do podnoszenia oprocentowania kredytów. Większe raty kredytów z koleji powodują, że więcej osób ma kłopoty z ich spłatą. W związku z tym banki muszą zwiększyć rezerwy na poczet złych długów i muszą prosić rząd o wsparcie finansowe, który wrzuca kolejne miliardy Euro do bankowego worka. Takie rozdawnictwo pieniędzy nieuchronnie wiedzie do zwiększenia deficytu i konieczności podniesienia podatków, aby ten deficyt sfinansować. Mniej pieniędzy w kieszeniach podatników z koleji powoduje, że coraz więcej z nich przestaje spłacać kredyty ....

Ratunkiem byłby powrót do solidnego wzrostu gospodarczego na świecie, z którego otwarta tutejesza gospodarka na pewno by skorzystała pociągając za sobą spadek bezrobocia i stabilizację gospodarki. W przeciwnym wypadku prawdopodobny staje się scenariusz w którym Irlandia bankrutuje. Już dzisiaj inwestorzy dostrzegają to ryzyko żądając ponad 5% oprocentowania za wyspiarskie obligacje, gorszy wynik w strefie Euro ma tylko Grecja.

Socjalista Ikonowicz kosi trawnik u liberała

2010-08-26T11:19:00.000+01:00

"Lider PPS słowa dotrzymał. W ostatni piątek stanął przed bramą domu prezydenta Nowej Soli. - Dzień dobry. Przyszedłem skosić trawnik - przywitał się."

Całość w Gazecie.

Home Broker zaklina ceny mieszkań

2010-08-25T16:58:00.000+01:00

W najnowszym odcinku mieskaniowego dramatu pani Pani Katarzyna Siwek z Home Brokera przekonuje nas, że w Polsce nie ma żadnej bańki spekulacyjnej. W spokojny sposób autorka wyjaśnia nam, że problemy w USA czy Irlandii w żaden sposób nie dotyczą naszego kraju.

Od dłuższego czasu przekonuję, że w Polsce mamy bańkę spekulacyjną na rynku mieszkaniowym. Co najlepiej pokazuje tempo wzrostu cen mieszkań w ciągu ostatnich lat, znacznie odbiegające od trajektori jaką nakreślałby wzrost płac czy inflacja. Ostatni rok, w którym według Home Brokera ceny wzrosły mniej więcej zgodnie z inflacją jest zbyt krótkim okresem, aby wyciągnąć wniosek, że wszystko jest w porządku. Tylko w ostatnich czterech latach ceny wzrosły o 60%, nakręcane w dużej mierze tanimi kredytami walutowymi oraz coraz bardziej beztroskim zasadom ich przydzielania przez banki.

W Polsce mamy kilka czynników, które sugerują, że ceny nieruchomości podobnie jak wszystko na Ziemii podlega prawu grawitacji.

Rosnący Okres Kredytowania

Ludzie w pogoni za własnym kątem zaciągają kredyty na coraz dłuższe okresy. Czas spłaty 64% jest dłuższy niż 25 lat. Prawie 7% klientów banków rozkłada raty na więcej niż 35 lat. Jest to odbiciem faktu, że zależność między naszymi zarobkami, a ceną nieruchomości staje się coraz bardziej abstrakcyjny.
Pamiętam jak w szczycie boomu w Irlandii wieszczono nadejście kredytów międzygeneracyjnych, które miałyby być spłacane przez dzieci. W Polsce jesteśmy tylko o krok od takiego pomysłu.

Rekomendacja T

Rekomendacja T, w mojej opini jak najbardziej słuszna choć nieco spóżniona, zmniejszy zdolność kredytową Polaków.
Gdy zacznie obowiązywać z rynku znikną kredyty na dowód nie wymagające udokumentowania zarobków oraz te w których wartość wkładu własnego nie przekracza 20% (obecnie jest to około 41% ogólnej liczby udzielanych kredytów). Przymknięcie kredytowej furtki ma na celu ochronę banków przed samodestrukcją, ale konsekwencją będzie zmniejszenie wartości udzielanych kredytów i związana z tym presja na ceny mieszkań.

Waluty

Skromny frank szwajcarski zmienił rynek mieszkaniowy w Polsce. Dzięki niskiemu oprocentowaniu kredytów w tej walucie tysiące ludzi nagle mogło sobie pozowlić na zakup własnego M. Jednak czego zapewne zabrakło w materiałach marketingowych banków i brokerów jest problem ryzyka walutowego. Prze kilka lat system działał bez zarzutu. Swajcarski Bank Centralny utrzymywał stopy procentowe w pobliżu zera, frank pozostawał tani w stosunku do złotego. Tylko, że kredyt mieszkaniowy nie jest na kilka lat, ale na kilka dekad. W tak długim czasie racjonalne jest oczekiwać przynajmniej jednego kryzysu gospodarczego. Musimy pamiętać, że pomimo mocarstwowych ambicji, dla świata finansów, Polska podobnie jak Węgry, Czechy, czy Ukranina wkładana jest do worka zwanego Europą Wschodnią - miejsca z którego w razie kłopotów ucieka się do bezpieczniejszych gospodarek, a taką od stuleci jest właśnie Szwajcaria.
Efekt to niechybny spadek wartości złotego do franka. Kredyt walutowy, który wydawał się byc darmowym obiadem nagle pokazuje swoje mniej przyjazne oblicze. Posiadacze "szwajcarskich" kredytów codziennie nerwowo zaglądają do kantorów, aby sprawdzić kurs wymiany. Przy kursie franka w okolicach dwóch złotych rata kredytu może i była znośna, ale gdy kursie powyżej trzech dodatkowe obciążenie zaczyna boleć. Tymczasem biorąc pod uwagę, że szczyt popularności tego typu kredytów przypadał na 2005-2007 właścicelom tych hipotek pozostaje jeszcze około 20-tu lat nerwówki.

Kryzys Gospodarczy

Mimo, że obecny kryzys ma już dwa lata trudno dostrzec jego koniec. Perspekywy gospodarki USA są jak to niedawno określił Ben Bernanke "niezwykle niepewne", Grecja jest tak samo zbankrutowana jak kilka miesięcy temu. S&P właśnie po raz kolejny obniżył rating Irlanii. Rząd Wielkiej Brytanii rozpoczął bezprecedensowy program cięć budżetowych, Chiny ze zdziwieniem odkrywają, że nawet partia komunistyczna nie może zmienić praw matematyki, wobec czego ceny nieruchomośći nie mogą rosnąć bez końca, a wzrost gospodarczy musi wyhamować w obliczu braku zachodnich klientów.
Nasz kraj nie jest oderwany od światowych problemów, wobec czego te zawirowania odbiją się na gospodarce w postaci nizszego wzrostu gospodarczego, presji na płace i zwiększonego deficytu budżetowego. Dlaczego i jak w takim klimacie mielibyśmy płacić coraz więcej za mieszkania?

Demografia

Ponad rok temu cytowałem na blogu opracowanie GUS na zmian struktury ludności w Polsce w kolejnym ćwierćwieczu. Począwszy od 2010 roku w ciągu dwudziestu pięciu lat liczebność osób w wieku produkcyjnym zmniejszy się o niemal 4 miliony. Za 25 lat będzie nas tylko 36 milionów - o dwa miliony mniej niż obecnie. Jeśli sybko nie zaadresujemy tego problemu poprzez rozsądną a nie katolicką politykę prorodzinną i imigracyjną taki szok demograficzny to konieczność zwiększania obciążeń na ZUS i poważny hamulec dla wzrostu gospodarczego. Mniej ludzi, większe opodatkowanie tych pracujących i brak wzrostu gospodarczego - w pojedynku między demografią i deweloperami stawiam na demografię.

* Dane o rynku mieszkaniowym zaczerpnąłem z ostatniego raportu AMRON-u.

Norah i James

2010-06-27T23:28:00.000+01:00

Zdarzyło się w Dublinie (16 czerwca 1904):

"Jest wczesny wieczór. Ciepło. Jasna poświata gasnącego pogodnego dnia wprawia spacerujących dublińczyków w dobry nastrój. Młody, niewysoki, szczupły mężczyzna stojący na rogu Merrion Square jest w nastroju więcej niż dobrym. Czeka go randka z ekscytującą nieznajomą."

całość w GW

Wyniki wyborów w Irlandii

2010-06-21T22:45:00.000+01:00

Pierwsza tura wyborów prezydenckich w Irlandii zdecydowanie dla Komorowskiego. O drugie miejsce jak równy z równym walczyli Kaczyński i Napieralski:

"Wybory Prezydenta RP w 11 okręgach wyborczych w dniu 20 czerwca na terenie Irlandii przebiegły sprawnie i bez zakłóceń. Frekwencja wśród głosujących wyniosła 82% (tj. na 14 748 osób upoważnionych do głosowania, głos oddało 12 098 osób). W Irlandii utworzono az 11 komisji wyborczych (w 2007 było ich 4) - 4 w Dublinie, po 2 w Cork i Limerick, po jednej w Waterford, Sligo i Galway.

Największe poparcie wśród Polaków głosujących w Irlandii uzyskał Bronisław Komorowski (7 046 głosów), co stanowi ok. 58% wszystkich oddanych głosów. Drugim najbardziej popularnym kandydatem był Jarosław Kaczyński (2 044 głosów, tj. ok. 17% ), zaś trzecim - Grzegorz Napieralski (1 430 głosów, tj. ok. 12%)."
źródło Ambasada RP w Dubline

Kto traci na wycieku ropy w Zatoce Meksykańskiej

2010-06-10T22:02:00.000+01:00

BP jest oczywistym przegranym wycieku ropy w USA:

Ale traci też firma, która wybudowała platformę wiertniczą - Transocean:

Oraz Andarko Pertoleum, mające udziały w przedsięwzięciu:

Czy taka przecena to zbyt paniczna reakcja, czy może okazja do kupna spółek, które przed katastrofą były jenymi z najbardziej prężnych firm z branży?

Patriotyzm - czym jest?

2010-06-09T17:17:00.000+01:00

"Jak było zamknięte niebo z powodu erupcji wulkanu Eyjafjallajökull, musiałem jechać do Anglii z Krakowa autobusem. W Słubicach młody Polak wyszedł z autobusu i wyrzucił śmieci po prostu ot tak w krzaki - spytałem go, czy jest dobrym patriotą, a on odpowiedział, że tak. I jak go zapytałem, czy zdaje sobie sprawę z tego, że jest dwa kilometry od Niemiec i jego śmiecie będą pierwszymi rzeczami, które rzucą się w oko obcokrajowcom i że jego ukochany kraj przez to będzie wyglądał jak śmietnik, to w ogóle nie zrozumiał, o co mi chodzi, tak samo jak prawie każdy w tym autobusie"

Andrej Ruščák - Czym się różni patriotyzm po czesku od patriotyzmu po polsku - list

Gwarantuję, że mieszkania tańsze już nie będą

2010-06-08T23:26:00.001+01:00

Białostocki deweloper kilka dni temu odważnie ogłosił koniec spadków cen mieszkań. Remigiusz Rogowski gwarantuje, że 15% korekta to koniec i na więcej nie ma co liczyć.

Ja spierałbym się jednak z definicją 'urealnienia' cen jaką proponuje pan Rogowski:

"W tej chwili ceny wyjściowe za nowe mieszkania są urealnione, a to znaczy - niższe od tych sprzed kryzysu o jakieś 15 proc."

Miarą urelanienia powinien być stosunek ceny mieszkania do zarobków, a nie historycznie maksymalna cena będąca rezultatem naszego rodzimego boomu budowlanego. Urealnienie cen nastąpi wtedy gdy przeciętny Polak będzie mógł kupić własny kąt za równowartość 3.5 - 4 letnich zarobków. Cena mieszkania w Białymstoku według oferty.net to 4,8 tys. zł, więc na 60m mieszkanie wydamy 290 tys. plus koszt wykończenia i w rezultacie bez większego trudu dojedziemy do 350 tys. Przy średnich zarobkach w regionie tuż poniżej 3 tys zł. wychodzi, że Białostoczanin musi na swoje mieszkanie pracować 10 lat. Według BZWBK rata kredytu wziętego na 20 lat na sumę 350 tys. wyniesie 2437 zł. To co pozostanie z trudem wystarczy na czynsz. Czy to są realne ceny?

Niektórzy będą się bronili tym, że można wziąść 'tani' kredyt we frankach, ale w tym przypadku bierzemy na siebię ryzyko walutowe, które może nas ukąsić w najgorszym momencie. Patrząc na kurs szwajcarskiej waluty, posiadaczy takich kredytów czeka w czerwcu niemiła niespodzianka. To, że kurs nie przekroczył znacząco 3 zł. zawdzięczamy jednynie coraz bardziej desperackiej interwencji Narodowego Banku Szwajcarii.

Moja Historia - część II-ga

2010-06-07T17:02:00.002+01:00

"To nie Karol Marks uwolnił dzieci i kobiety z szybów węglowych w Anglii. Uczyniły to silnik parowy i nowoczesna technika." - Ronald Reagan

Kolejna odsłona historii mojej hipotetycznej inwestycji. W kolejnych odcinkach próbuję przeanalizować, co by się stało, gdyby w dniu moich urodzin mój ojciec zainwestował równowartość 1 uncji złota w amerykański indeks giełdowy S&P 500.

Po pierwszych pięciu latach (patrz część I-wsza) nie było się czym pochwalić, giełda zmierzała donikąd, a mój tato zapewnie żałował, że nie kupił mi sztabki złota, którego cena eksplodowała w drugiej połowie lat siedemdziesiątych.

W końcówce lat siedemdziesiątych, giełda na pewno nie była tematem towarzyskich rozmów. Najpewniejszym sposobem na dorobienie sobie przydomku nieudacznika było przyznanie się do posiadania akcji. Wszystko miało się jednak wkrótce zmienić. W 1980 roku wybory prezydenckie w Ameryce wygrał Ronald Reagan. Zwycięstwo kandydata partii konserwatywnej niosło za sobą zmianę w polityce ekonomicznej. Liberalne podejście zakładło ograniczoną rolę rządu w funkcjonowaniu gospodarki wyrażoną głównie poprzez niskie podatki, ograniczoną regulację rynku i demonopolizację. W tym samym czasie nowy szef FEDu, Paul Volcker rozpoczął swoją prywatną krucjatę przeciwko inflacji, która spadła z 13.5% w 1981 do 3.2% w 1983.

Stabilne ceny, spadające bezrobocie i szybki wzrost PKB pozwoliły zapomnieć o koszmarach poprzedniej dekady. Michael Jackson dominował listy przebojów, Los Angeles gościło Olimpiadę, na biurkach pojawiły się pecety, a MTV dokonało rewolucji w popkulturze. Mój tato w tym czasie przez niemal dwa lata przebywał w Chicago, ciułając dewizy na potrzeby rosnącej rodziny w domu. Kwitnące USA musiały stanowić niesamowity kontrast z szarą komunistyczną rzeczywistością.

Lata osiemdziesiąte to również rozkwit transakcji wykupu kredytowanego (Leverage Buyout). Takie przejęcia w zrozumiały sposób stały się obiektem krytyki, gdyż zwykle niosły ze sobą drastyczne cięcia kosztów, zwolnienia i bolesną restrukturyzację. Po kilku latach firma lub jej części były ponownie wystawiane na sprzedaż, przynosząc właścicielom gigantyczne zyski. Znana do dziś firma KKR to właśnie wtedy zbudowała swoją pozycję lidera na rynku, podkreśloną przejęciem w 1988 roku amerykanskiego konglomeratu spożywczo-tytoniowego – RJR Nabisco. John Heylar upamiętnił fascynującą historię przejęcia spółki w swojej książce “Barbarians at the gate”.

Oprócz finansów nad głowami nas wszystkich wisiało jednak znacznie bardziej egzystencjonalne pytanie o konkluzję zimnej wojny. Początek lat 80-tych przyniósł zaostrzenie konfliktu między dwoma mocarstwami. Reagan w duecie z Margaret Thatcher nie pozostawili wątpliwości co sądzą o komuniźmie i ZSRR. Określenie innego kraju jako 'imperium zła', niekoniecznie zjednuje przyjaciół po drugiej stronie. W efekcie zegar zagłady, po Carterowskiej odwilży, przesunął się znów nieco bliżej godziny dwunastej.

My w kraju również nie mieliśmy wesoło. 1981 przyniósł nam stan wojenny, kartki żywnościowe i puste półki. Polska bieda była jednak tylko małą częścią kryzysu jaki dotknął komunistyczną Europę. Gnijąca od środka centralnie planowana gospodarka sprawiła, że Związek Radziecki nie był w stanie kontynuować wyścigu zbrojeń. Przegrana wojna w Afganistanie i niskie ceny ropy dopełniły dzieła – Imperium zmierzało ku upadkowi. W Polsce obrady okrągłego stołu wprowadziły nas na drogę ku demokracji i gospodarki rynkowej.

Stabilne ceny, zdrowa gospodarka, koniec zimnej wojny niekoniecznie są przyjacielami złota. Cena kruszcu, która otarła się na początku dekady o $600 za uncję, już cztery lata później była o połowę niższa. Euforia natomiast panowała na giełdzie, a jej kwintesencję stanowią słowa ‘chciwość jest dobra’ z kultowego filmu Wall Street. Inwestorzy byli na plusie przez 9 z 10 lat. W 1983 roku moja inwestycja w akcje z indeksu S&P 500 dogoniła wartość inwestycji w złoto, aby na koniec dekady zyskać imponujące 280%.

Piętnaście lat i tysiąc dolarów na koncie sprawiły, że szedłem z wysoko podniesioną głową pogwizdując melodię z piosenki Pet Shop Boys – Let’s Make Lots of Money.

Bunt maszyn na Wall Street

2010-05-06T22:03:00.003+01:00

Za Guardian.co.uk:
"Cenowy chaos podczas dramatycznych 30 minut handlu z pewnością zaalarmuje regulatora giełdy. Jeden z raportów sugeruje, że bankowy komputer zamiast sprzedać akcie warte 16 milionów dolarów, próbował przeprowadzić transakcję wartą 16 miliardów."

HAL 9000 rządzi na amerykańskiej giełdzie.

Europejski Dług

2010-05-04T21:24:00.000+01:00

Po długiej przerwie z osobistych przyczyn powoli wracam do pisania bloga. Przez kolejne dwa tygodnie mój czas będzie nieco ograniczony ze względu na egzaminy, ale z okazji greckiego zamieszania warto zamieścić grafikę ilustrującą kto i ile jest komu winien na naszym kontynencie.

Muzyka łagodzi obyczaje

2010-05-04T11:02:00.001+01:00

4 Maj 1910 - Jerzy Waldorff.

Chińska spekulacja na nieruchomościach

2010-02-01T13:35:00.000Z

Interesujący artykuł o przegrzewającym się rynku budowlanym w Chinach.
Pani prezes jednej z największych firm deweloperskich (SOHO China) otwarcie przyznaje, że mamy doczynienia z bańką. Znaczna część pakietu jaki chiński rząd wydał, aby uniknąć spowolnienia gospodarczego znalazła swoją drogę ku nieruchomościom. Zhang Xin przyznaje, że coraz trudniej jest jej konkurować z państwowymi firmami w przetargach.

Państwowe spółki mogą być irracjonalne. Prezesi mają, krótką kadencję, w dodatku często nie są przygotowani do roli jaką przyszło im pełnić. W efekcie podejmują krótkowzroczne decyzje. Jeśli wiesz, że będziesz na stanowisku tylko przez trzy lata, to chcesz zmaksymalizować swoje osiągnięcia w tym okresie. Cena jaką płacisz za tereny budowlane nie ma znaczenia, gdyż gdy inwestycja zostanie zakończona, prawdopodobnie nie będziesz już prezesem firmy. Ceny zostały podbite do takiego poziomu, że żadna prywatna firma nie może z nimi konkurować.

Wobec powyższego strategia SOHO na najbliższy skupia się na sprzedaży wszystkich nieruchomości jakie posiadają i gromadzeniu gotówki. Przy obecnym poziomie cen w stosunku do czynszów trudno uzasadnić zakup nieruchomości. Chiński rząd inwestuje coraz więcej w sektor, który zdradza wszelkie objawy przegrzania. Gdy bańka pęknie okaże się, że to głównie państwowe pieniądze zostały stracone. Rozpocznie się polowanie na czarownice podczas którego kilku aparatczyków zapewne straci życie (dosłownie) w pokazowych procesach. Propaganda pokaże karzącą rękę partii. Wszystko to jednak to nie powinno przyćmić faktu, że to komunistyczny system ze swoim centralnym sterowaniem i korupcją jest winien marnotrawstwu. Dla nas pamiętających jeszcze rodzimy PRL nie powinno to byc zaskoczeniem.

Moja Historia - część I-wsza

2010-01-30T21:28:00.003Z

Blogosfera pełna jest zachwytów nad złotem, jako pewnym sposobie ochrony przed coraz bardziej bezczelnym drukowaniem przez rządy papierowego pieniądza. To prawda, że złoto od wieków dość dobrze pełniło funkcję przechowywania wartości. Starożytny Rzymianin na nową togę musiał wydać podobną ilość złota, którą dzisiaj potrzebujemy na nowy garnitur. Fakt, że złoto jest ograniczonym zasobem, przez co odporne jest na dewaluację jaką spotyka papierowy pieniądz. Pozostaje pytanie. Czy jest coś jeszcze bardziej rzadkiego i trudnego do podrobienia za pomocą alchemicznej sztuczki niż żółty metal?

Tym czymś według mnie jest ludzka innowacyjność i przedsiębiorczość. Jeśli byłoby inaczej starożytni kupcy nie przemierzaliby jedwabnego szlaku, Anglicy zamiast brudzić ręce przemysłową rewolucją woleliby rozkoszować się swoją herbatką, a Silicon Valley byłaby raczej mało atrakcyjnym miejscem w Kaliforni.

Firmy zdolne są przyciągnąć kapitał tylko dlatego, że oferują atrakcyjną perspektywę zysku w porównaniu do ponoszonego ryzyka. Jeśli przedsiębiorczość nie oferowałaby rozsądnego kompromisu pomiędzy nimi, nikt o zdrowych zmysłach nie finansowałby takiej działalności. Jedynym rozsądnym rozwiązaniem byłoby kolekcjonowanie drogocennych monet.

W tym roku będę obchodził swoją 35 rocznicę urodzin. Gdy przyszedłem na świat uncja złota kosztowała 140 dolary. Co by się stało gdyby, troszczący się o moją przyszłość rodzice zaiwestowali w tym roku tę samą sumę w Index S&P 500 i pozostawili ją do dnia dzisiejszego reinwestując coroczne dywidendy.

1975 - 1979

Ciekawe, czy moji rodzice zastanawiali się jesienią 1974, czy decyzja o macierzyństwie była słuszną. Coraz większe spadki na giełdzie budziły obawy o przyszłość w podzielonym żelazną kurtyną świecie. W ciągu dwóch lat S&P 500 stracił połowę swojej wartości, ale jednocześnie w pażdzierniku tego roku wyznaczone zostały giełdowe dołki. 90.34 - to wartość S&P w dniu moich urodzin. Znacznie więcej niż kilka miesięcy temu, ale wciąż daleko od 120 oczek dwa lata wcześniej. W każdym razie mini-hossa dawała nadzieję, że giełdowe spadki z lat 1973-74 wreszcie za nami. IBM, Texas Instruments, Xerox były motorami wzrostów. Radość okazała się jednak predwczesna giełda wspięła się nieco, ale póżniej utkwiła w bocznym trendzie na kolejne kilka lat.

W 1979 roku, mój majątek przekroczył 200 dolarów. Tato jednak pewnie żałował, że nie kupił złota. Na poczatku lat 70-tych prezydent Nixon zakończył związek dolara ze złotem, co w połączeniu z niepokojami na bliskim wschodzie, dogorywającym konfliktem w Wietnamie i szalejącej inflacji przyczyniło się do gwałtownego wzrostu cen kruszcu. Pod koniec 1979 roku przkroczyła ona granicę 500 dolarów za uncję.
Poniższa tabela przedstawia jak zmienia się na przestrzeni lat wartość inwestycji w S&P 500. W obliczeniu zwrotu z giełdy założyłem, reinwestycję otrzymanych dywidend. Dla porównania zamieściłem historyczne ceny złota.

W kolejnej części pora na Paula Volckera i jego walkę z inflacją. Świat zobaczy pierwsze komputery osobiste z IBM, co stanie się jednym z motorów napędzających spektakularne wzrosty na nowojorskiej giełdzie. Jak zmienią się ceny złota?

Źródła:
Eyewitness to Wall Street - David Colbert, Broadway Books, New York, 2001
http://www.standardandpoors.com/indices/sp-500/en/us/?indexId=spusa-500-usduf--p-us-l--
http://www2.standardandpoors.com/spf/xls/index/MONTHLY.xls
http://jesuswarehouse.com/2009/01/sp-500-total-returns/
http://www.kitco.com/charts/historicalgold.html
http://wfnetwork.bc.edu/timelines/2002/eighties.html

Na imię mam Wen. Winston Wen

2010-01-28T20:58:00.001Z

Wczorajszy Financial Times zwraca uwagę na to co robią dzieci Chińskich przywódców. Syn premiera komunistycznego kraju właśnie kończy zbieranie miliarda dolarów od zagranicznych inwestorów. Pieniądze będzie inwestował poprzez własny, zarjestrowany na Kajmanach fundusz inwestycyjny. Wcześniej ukończył prestiżowe studia MBA na Kellogg Northwestern University w USA.

Dzieci chińskich decydentów z oczywistych przyczyn mają doskonały dostęp do decydentów. Jako tacy są cenieni przez zagraniczne firmy chcące zaistnieć na tamtejszym rynku. Dobre stosunki z synem premiera potrafią otworzyć niejedne drzwi.

Sami chińczycy są w dużym stopniu nieświadomi biznesowych sukcesów dzieci partii. Ich działalność, kłócąca się poniekąd z ideeami komunizmu, jest otoczona niemal państwową tajemnicą. Wielki Firewall filtruje wszelkie informacje na temat prowadzonej przez młodego Wena firmy New Horizon Capital.

W podobny sposób ocenzurowane zostały wcześniej doniesienia o zarzutach korupcji wobec firmy Nuctech kierowanej przez syna chińskiego prezydenta Ju Jintao.

Dzieci dygnitarzy mają się nieźle.

Czy Michael O'Leary to dobry negocjator?

2010-01-24T20:43:00.000Z

Przez wielu szef Ryanaira uważany jest za świetnego negocjatora. Legendami stają się jego 'rozmowy' z regionalnymi lotniskami na temat opłat. Wykorzystując pozycję de facto monopolisty, Michael O'Leary bezwzględnie traktuje swoich partnerów. Czy jednak taktyka taka zawsze jest skuteczna?

Niedawno z właściwym sobie tupetem O'Leary ogłosił zerwanie rozmów z Boeningem w sprawie kontraktu na dostawę nowych samolotów. Zamiast na nową flotllę pieniądze mają zostać przeznaczone na dywidendę. Czy zerwanie negocjacji to porażka czy sukces? Pamiętajmy, że poprzednim razem Ryanair wynegocjował naprawdę fenomenalne ceny samolotów. Przyciśnięty do muru po zamachach terrorystycznych Boeing zgodził się przystać na cenowe żądania irlandzkiego przewoźnika. Po podpisaniu umowy Michel O'Leary wędrował od jednej stacji telewizyjnej do następnej chwaląc się jak znokakutował negocjatorów z przeciwnej strony.

Jednak producenci samolotów mają długą pamięć. Airbus już w lutym 2009 tego roku stwierdził, że nie jest zainteresowany sprzedażą samolotów na warunkach jakie przewożnik oferuje. W rezultacie upadła strategia rozpętania wojny cenowej i Michael O'Leary musiał wrócić do negocjacji z Boeningem. Ci pamiętając o poniżeniu z przed kilku lat, zażądali lepszych warunków.
Chcąc zachować wizerunek twardego negocjatora szef Ryanaira odstąpił od zakupów. W rezultacie po 2012 roku Ryanair będzie musiał znacznie ograniczyć swój wzrost. Taka strategia, może na nowo otworzyć pole do manewru dla mniejszych linii lotniczych. Ryanair po prostu nie będzie miał samolotów, aby zdusić każdego pojawiającego się rywala. Wcześniej, czy później będzie musiał wrócić do Boeinga lub Airbusa, aby odnowić flotyllę, ale wtedy jego pozycja negocjacyjna będzie znacznie osłabiona.

Wniosek z tego taki, że agresywna postawa w negocjacjach działa tylko raz. Gorzej jeszcze, jeśli jedna ze stron publicznie pokazuje jak wykorzystała rywala. Michael O'Leary oczywiście nie jest typem, który przyzna się do porażki, ale w tym przypadku zemsta Boeinga musiała być słodka.

Plan Chińskiej wyprawy

2010-01-23T22:30:00.000Z

Rozpoczął się kolejny semestr w związku z czym zaniedbuję nieco swój blog.

Dostaliśmy właśnie wstępny plan naszej wizyty w Chinach. W planach przeznaczono przyzwoitą ilośś czasu na zwiedzanie, więc nie powinno być kłopotu z zobaczeniem najciekawszych atrakcji Shanghaju i Pekinu.

Dzień 1: Szanghaj
- zwiedzianie miasta
- powitalny obiad

Dzień2 : Szanghaj
- wykład na CEIBS (China Europe International Business School) prowadzony przez Davida Gosseta
- prezentacja w Chinese Executive Leadership Academy Pudong (CELAP)

Dzień 3: Szanghaj
- wizyta w Suzhou Industrial Park
- wizyta w chińskim oddziale irlandzkiej firmy Glanbia.

Dzień 4: Szanghaj i Pekin
- konferencja z udziałem zagranicznych firm działających w Chinach (Manpower, Treasury Holdings, JWT).
- wylot do Pekinu
- obiad, połączony z wykładem Clifforda Coonana - korespondenta Irish Times

Dzień 5: Pekin
- wizyta w Minsheng Bang, Petrochina,
- prezentacje BT China, The Beijing Axis, ICBS

Dzień 6: Pekin
- wizyta w firmie Aramark
- zwiedzanie: wioska olompijska i Wielki Mur

Dzień 7: Pekin
- kulturalne atrakcje Pekinu, Zakazane Miasto, Plac tiananmen
- coroczny ball Świętego Patryka

Mieszkaniowe możliwości Polaków

2010-01-18T15:46:00.000Z

"Dwupokojowe lub niewielkie trzypokojowe o powierzchni 45-60 m kw., najlepiej w budynku wybudowanym po 2000 r., i w cenie do 400 tys. zł - na takie mieszkania jest w naszym kraju największy popyt"

Tak według Metrohouse można podsumować mieszkaniowe aspiracje Polaków. Nasze możliwości finansowe skurczyły się o niemal 100 tys. złotych w porównanu z poprzednim rokiem. Raport tego nie mówi wprost, ale taką różnicę można zapewne wytłumaczyć bardziej restrykcyjnym warunkom uzyskania kredytu hipotecznego. Banki widząc co się dzieje na zachodzie całkiem słusznie z większą ostrożnością pożyczają na mieszkania. Jak przełoży się to na ceny większych mieszkań?

Chiny - cytat dnia

2010-01-18T11:33:00.000Z

"China has followed an export-led growth model for the last 25 years, and it has just hit a brick wall when the U.S. economy went into crisis," - Richard Duncan

za Marketwatch.com

The Puma Index

2010-01-17T16:59:00.000Z

Warto zajrzeć gdy mamy spadki na giełdzie. Im niżej index, tym mniej ubrań na modelce.

http://theindex.puma.com/

Dostępna również jako aplikacja dla iphone'a.

Polemika o przyszłość Chin

2010-01-13T16:17:00.002Z

Thomas L. Friedman polemizuje z niedawną wypowiedzią James S. Chanosa o nadchodzącej katastrofie chińskiej gospodarki:

"And here is the other thing to keep in mind. Think about all the hype, all the words, that have been written about China’s economic development since 1979. It’s a lot, right? What if I told you this: “It may be that we haven’t seen anything yet.”

Why do I say that? All the long-term investments that China has made over the last two decades are just blossoming and could really propel the Chinese economy into the 21st-century knowledge age, starting with its massive investment in infrastructure. Ten years ago, China had a lot bridges and roads to nowhere. Well, many of them are now connected. It is also on a crash program of building subways in major cities and high-speed trains to interconnect them. China also now has 400 million Internet users, and 200 million of them have broadband. Check into a motel in any major city and you’ll have broadband access. America has about 80 million broadband users.
Now take all this infrastructure and mix it together with 27 million students in technical colleges and universities — the most in the world. With just the normal distribution of brains, that’s going to bring a lot of brainpower to the market, or, as Bill Gates once said to me: “In China, when you’re one-in-a-million, there are 1,300 other people just like you.”

Dwie różne opinie. Gdzie leży prawda? Według mnie kolejne miliony wykształconych , obytych ze światem, korzystających z Internetu Chińczyków to oprócz oczywistych zalet również kłopot dla komunistycznego reżimu. W świadomym społeczeństwie coraz trudniej będzie utrzymać jednopartyjny system i ograniczoną demokrację. W końcu obywatele zaczną domagać się praw i wolności, którymi cieszymy się w Europie, USA, Japonii i innych demokracjach.

Grecka tragedia

2010-01-13T00:03:00.002Z

W dzisiejszym Financial Times Desmond Lachman dość jednoznaczna ocenia szanse Grecji na pozostanie w strefie Euro:

"Jeśli władze greckie mogłyby nauczyć się czegoś od Argentyny, byłaby to przestroga przed głupotą usiłowania walki z nieuniknionym. Nie tylko wepchnie to kraj w spiralę długu, którego spłaty nie da się odroczyć, ale także pogłębi i przedłuży recesję, która mogłaby dać początek ożywieniu postdewaluacyjnemu. Ateny powinny opuścić strefę euro raczej szybciej niż później. Jednakże greckie tragedie nie rozgrywają się w ten sposób."

Jaki jest limit wzrostu Chińskiej gospodarki

2010-01-10T23:11:00.001Z

W związku z tym, że w marcu wybieram się do Chin, gdzie na własne oczy będę mógł zobaczyć jak solidne są fundamenty gospodarczej potęgi Pekinu, przeglądam nieco aktywniej artykuły dotyczące tamtejszej gospodarki. Musicie zrozumieć, że moje, spędzone w socjalistycznej rzeczywistości dzieciństwo, sprawiło, że sceptycznie podchodzę do możliwości kreowania centralnie sterowanego bogactwa.
Wielu argumentuje, że Chinom udało się znaleźć trzecią drogę. Czy można połączyć ogień kapitalizmu z lodem komunizmu w trwały system? Moim zdaniem, nie można i po jakimś czasie coś musi pęknąć, gdyż oba systemy oparte są na fundamentalnie odmiennych zapatrywaniach na rolę gospodarki i rynku jako środkach postępu. Historia sugeruje, że taki zgniły kompromis wcześniej, czy później prowadzi to korupcyjnej oligarchi (patrz Rosja), albo demokratycznej rewolucji. W moich rozmowach z Chińczykami, niezmiennie pojawia się wątek lokalnego aparatczyka, bez którego, żaden interes nie może dojść do skutku.

Dopóki wzrost gospodarczy oparty jest na obfitości taniej siły roboczej, monumentalnej degradacji środowiska naturalnego i ignorancji praw człowieka, statystyki wzrostu PKB będą rewelacyjne. Gdy proste możliwości wzrostu się wyczerpią, obnażone zostaną limity centralnej gospodarki do kreowania wzrostu gospodarczego opartego na wiedzy i innowacyjności.

Niedawny artykuł w New York Times przytacza opinię James S. Chanosa. Inwestor znany ze zrobieniu fortuny na bankructwie Enronu i Tyco, tym razem stawia na kłopoty w Chinach. Biorąc pod uwagę fakt, że amerykanie toną w długach logiczna jest jego opinia, że Chińczycy są w niebezpieczeństwie wyprodukowania olbrzymich ilości towarów, których nie będą mogli sprzedać.

Rządowy stymulus ekonomiczny oraz luźniejsza polityka kredytowa tamtejszych banków mająca na celu podniesienie wzrostu PKB w sporym stopniu przyczyniły się do wyciągnięcia w górę indeksów giełdowych i cen nieruchomości. Jak każda bańka, te również muszą pęknąć w momencie gdy zabraknie kolejnych chętnych na przejęcie pałeczki.

Ograniczony dostęp do Chińskiego rynku, sprawia, że efektywne postawienie na kryzys w tym kraju nie jest łatwe. Jeśli nie można krótko sprzedać Chińskich spółek, trzeba szukać pośrednich metod w postaci grania na spadek firm konstrukcyjnych, producentów cementu, stali i rudy żelaza.
Czy można wykupić ubezpieczenie na Chińskie kłopoty na naszej rodzimej giełdzie? KGHM to chyba jeden z kandydatów, Chiny to największy konsument miedzi, więc spadek zapotrzebowania na tamtym rynku, przeniesie się na spadek cen tego metalu i w konsekwencji zdepresjonuje kurs akcji spółki z Lubina.

Zima w Dublinie

2010-01-07T09:58:00.001Z

W Irlandii mamy najgorszą zimę od trzech dekad. Mróz i śnieg kompletnie zaskoczyły drogowców, którym szybko zabrakło soli. W efekcie Dublin stanął w monstrualnych korkach. Największa krytyka jednak spadła na ministra transportu. Noel Dempsey zamiast stać na czele komitetu antykryzysowego przebywa na wakacjach. Pozostali członkowie rządu na czele z premierem również chowają głowy w piasek licząc na szybką poprawę pogody. Tymczasem dzisiaj w dublinie mamy -5C, ale na szczęście nie pada.

Pytania rekrutacyjne

2010-01-04T10:26:00.001Z

Jaki jest Twój ulubiony moment z McGuywera?
Jak przesunąć górę Fuji?
Czy Twoi rodzice są rozczarowani Twoimi aspiracjami dotyczącymi kariery?

Lista najdziwniejszych pytań rekrutacyjnych według Glassdoor.com

Hity recesji w Irlandii

2010-01-03T22:17:00.001Z

Kryzys ma swoich przegranych, ale również zwycięzców. Czytelnik Tomek (wielkie dzięki) zwrócił uwagę na listę recesyjnych hitów 2009 roku przedstawionych kilka dni temu w tutejszej telewizji RTE.

1. Scrabble i inne gry planszowe. Bezrobocie i oszczędzanie sprawiają, że wieczory spędzane w domu na nowo stają się modne. Scrabble jest sposobem na zabicie nudy i przeczekanie recesji.

2. Czekolada. Dla poprawienia humoru.

3. EBay. Coraz czesciej kupujemy uzywane rzeczy, szukamy niższych cen, ale też probujemy sie pozbyć niechcianych prezentów oraz wszystkiego co kupilismy w czasie boomu, a dziś niekoniecznie jest nam potrzebne.

4. Złoto. Złoto zastępuje nieruchomości jako miejce lokaty kapitału. Ceny złota na świecie rosną gwałtownie i coraz więcej pojawia się głosów sugerujących formowanie się nowej bańki na rynku tego metalu.

5. Przeróbki ubrań, usługi szewskie. Jeśli nie stać nas na nowe buty to musimy zadbać o starą parę i wymienić zdarte podeszwy. Czasami przeróbka, czy reperacji jest tańsza od nowego zakupu.

6. DYI. Więcej robimy sami, kiedys nawet do wymiany żarówki był wzywany elektryk, a wiekszość prac w domu wykonywali tani imigranci.

7. Kosmetyki. Kobiety sa zwolnione z recesji, nadal chca wygladac zadbanie, zwłaszcza, gdy nie mają pracy lub wlaśnie się o nię starają.

8. Fast Food. Tania alternatywa dla wyjścia do restauracji.

9. Bielizna. Więcej domowych wieczorów przy TV - jedna rzecz prowadzi niechybnie do kolejnej, wiec ładną bieliznę dobrze jest mieć.

10. Słodycze. Antidotum na gorzki smak kryzysu, co ciekawe wracają do łask stare łakocie z lat 80. Nostalgia?

Tak więc podsumowywując, w kryzysie sprzedają się drobne przyjemności, które poswalają zaoszczędzić pieniądze, a jednocześnie pozostawić nieco z dawnego stylu życia. Wieczory spędzone w domu, kosmetyki i bielizna widocznie skutkują, gdyż Irlandzkie szpitale przeżywają oblężenie. W 2009 roku przyszła na świat rekordowa liczba 75332 maluchów - najwięcej od 1896 roku. Szpitale położnicze są na granicy wytrzymałości jak opisuje w niedawnym artykule Irish Independent:

"Pregnant women are even being forced to queue to get into the labour ward in some overcrowded and underfunded maternity hospitals, an Irish Independent investigation has revealed."

Ryzyko kredytów walutowych

2010-01-01T16:04:00.001Z

Biały Rok w Dublinie - śnieg to rzadkie, ale przyjemne zaskoczenie na początek 2010 roku. Spędzam czas zaczytując się w historii starożytnych rzymian, oglądając Frasiera i buszując w Internecie.

Ta ostatnia aktywność zaprowadziła mnie ku artykułowi w Pulsie Biznesu prognozującej, że za rok rata kredytu zaciągniętego we frankach szwajcarskich będzie niższa o 15%.

"Lepsza sytuacja posiadaczy kredytów walutowych będzie konsekwencją oczekiwanego przez ekonomistów umacniania złotego. W relacji do franka powinno ono być większe niż do euro. Na dodatek eksperci przewidują, że Bank Szwajcarii zacznie podnosić stopy procentowe później niż Europejski Bank Centralny. W rezultacie później, z rekordowo niskiego poziomu, zaczną rosnąć rynkowe stawki LIBOR CHF, stanowiące podstawę do obliczania wielkości odsetek od zadłużenia."

Wrócimy tutaj za rok, jednak jeśli spojrzeć za ocean to grudniowe zachowanie na rynku obligacji sugeruje, że sytuacja na rynku nie wraca do normy. Podczas gdy oprocentowanie miesięcznych papierów oscyluje wokół zera, długoterminowe obligacje w ostatnim miesiącu zostały dość gwałtownie przecenione. Odwrotna zależność między cenami i oprocentowaniem obligacji oznacza, że koszt obsługi takiego długu rośnie a co się z tym wiąże - koszty jego obsługi. Dziesięciolatki po dramatycznym wzroście są tylko o krok od 4%. Sytuacja, gdy inwestorzy gotowi są pożyczać rządowi USA pieniądze za darmo na jeden miesiąc, a zarazem żądają coraz więcej za kilkuletni kredyt może świadczyć o rosnącej niepewności.

Co ma wspólnego rynek papierów dłużnych za oceanem do kredytów mieszkaniowych w Polsce? Jeśli wróci panika na rynkach, a o takim ryzyku przypomina nam sytuacja na rynku obligacji USA, to podobnie jak rok wcześniej waluty krajów europy wschodniej zostaną przecenione. Przed kryzysem kurs franka dotknął 2 zł, w jego szczycie zbliżył się do 3,50 zł, teraz wciąż pozostaje na stosunkowo wysokim poziomie 2,75.

Fakt, że Polska gospodarka uniknęła recesji, uśpił naszą czujność. Podczas gdy Polacy nawazjem sobie gratulują sukcesu, umyka nam fakt, że aby zrównoważyć budżet potrzebujemy nie 1% ale 5% wzrostu PKB. W przeciwnym wypadku rząd będzie musiał pożyczać więcej, a rosnące zadłużenie podniesie koszt obsługi zobowiązań. Stanisław Gomułka szacuje, że w przypadku powtórzenia się u nas scenariusza z Węgier (wzrost oprocentowania o 4%), koszt obsługi długu zwiększy się o 25 mld złotych stawiając Polskę na krawędzi kryzysu.

"Gdyby do niego doszło, należałoby się liczyć ze znacznym osłabieniem złotego, co mocno odczuliby posiadacze kredytów walutowych. Także posiadacze kredytów w złotych musieliby się liczyć ze wzrostem ich oprocentowania - wzrosłyby stopy procentowe w celu zatrzymania odpływu kapitałów z Polski."

Nie zamierzam tutaj stawiać tezy, że kredyty walutowe są narzędziem z piekła rodem. Chcę jedynie podkreślić, że podejmując każdą decyzję ekonomiczną należy brać pod uwagę nie tylko potencjalny zysk, ale również ryzyko. Zmienność kusu CHF w ostatnich latach obrazuje ryzyko na jakie wystawiamy się pożyczając w innej walucie niż zarabiamy.

Fairytale of New York

2009-12-23T16:59:00.002Z

Święta w Irlandii nie byłyby świętami bez The Pouges, Kirsty McColl i ich nowojorskiej baśni.

Wesołych Świąt Bożego Narodzenia dla wszystkich, którzy jakimś trafem zbłądzili na ten blog.

Profesor UCD: Irlandzkie banki są bankrutami

2009-12-23T14:43:00.002Z

Profesor Morgan Kelly z UCD zaprezentował dość jednoznaczną w swej wymowie ocenę irlandzkiego systemu bankowego.

Strategia lokalnych banków polegajaca pozyskiwaniu kapitału na rynku międzybankowym, aby w ten sposób sfinansować kredyty hipoteczne na wyspie nie jest już wiarygodna. Model ten przyniósł trzy powiązane ze sobą problemy:
1. Olbrzymie straty na kredytach dla deweloperów.
2. Znaczna zależność od dostępności finansowania na rynku międzybankowym.
3. Duże prawdopodobieństwo wzrostu niespłacanych kredytów.

Jak duże są to problemy? Zacznijmy od cen nieruchomości, które według analizie profesora spadną, aż o dwie-trzecie. Do dzisiaj korekta wynosi około 40%, a więc jesteśmy w połowie drogi. Jeśli taki scenariusz się sprawdzi, a potem ceny mieszkań będą rosły zgodnie ze wzrostem dochodów ludności to potrzeba będzie 50-ciu lat na osiągnięcie cen z 2006 roku.

Irlandzkie banki finanoswały kredyty pożyczając pieniądze na rynku międzybankowym.
Poniższy wykres przedstawia jak zmieniała się struktura zobowiązań.

Dziesięć lat temu głównym źródłem kapitału były depozyty. Później banki zaczęły odważniej korzystać z obligacji i rynku międzybankowego.. W chwili obecnej nie ma zbyt wielu chętnych na kupno obligacji AIB czy Bank of Ireland w związku z czym zmuszone są one liczyć na łaskawość Europejskiego Banku Centralnego. Zarówno ECB jak i rynek międzybankowy stanowią połowę zobowiązań. Nie jest to dobra sytuacja, gdyż oba źródła ze względu na swoją krótkoterminowość utrudniają przewidywanie kosztów. Widzieliśmy jak LIBOR wystrzlił w górę przed bankructwem Lehman Brothers. Światowe finanse wciąż nie są oazą spokoju więc nie można wykluczyć kolejnych zawirowań. Jeśli duże gospodarki strefy Euro zaczną wychodzić z recesji, powstanie presja na ECB co do zacieśniania polityki pieniężnej i kończenia z kryzysowymi procedurami jakie ta instytucja wprowadziła, aby pomóc instytucjom finansowym.
Tak czy inaczej koszty finansowania wzrosły. Z drugiej strony natomiast fakt, że w ostatnich latach spora część umów hipotecznych ustalała oprocentowanie kredytów ściśle związane ze stopami procentowymi Europejskiego Banku Centralnego twardo ogranicza możliwości banków przeniesienia kosztów na klienta. Rezultat jest taki, że spora część kredytów hipotecznych, nawet jeśli raty są spłacane terminowo, będzie przynosiła bankowi straty przez długie lata.

Irlandia ma drakońskie prawo dotyczące osobistego bankructwa. Niespłacanie kredytu może zakończyć się więzieniem. Tu leży cała nadzieja banków, że Irlandczycy mimo wszystko będą spłacali kredyty, które są warte więcej niż nieruchomość. Takiego dylematu nie będą mieli obcokrajowcy, którzy w ostatnich latach podłączyli się do boomu. Zamiast spłacać niewolniczy kredyt, po prostu wyjadą zostawiając klucze kredytodawcom.

Dotychczasowy wysiłek ratowania banków postawił Irlandzkie państwo na skraju bankructwa. Pomimo tego banki pozostają żywymi trupami istniejącymi tylko dzięki rządowej kroplówce i łaskawości ECB. Nie ma mowy o jakiejkolwiek zwiększaniu dostępności kredytów, tutejsze instytucje finansowe myślą jedynie o redukcji własnych zobowiązań. Kolejne, nawet skromne straty na hipotekach z łatwością wystarczą, je wykończyći. Rząd, który zrobił wszystko co w swojej mocy dla ich ratowania, będzie mógł się tylko bezradnie przyglądać jak druga fala przecen na rynku nieruchomości je ostatecznie utopi.

Autor rozwiewa również mit, że brak możliwości ustalania stóp procentowych nadmuchały bańkę spekulacyjną. Kelly zwraca uwagę, że o wiele większy wpływ miał gwałtowny wzrost rozmiarów przeciętnej pożyczki w stosunku do zarobków, gdzie regulator z łatwością mógłby wprowadzić ograniczenia. Podczas gdy historycznie wielkość kredytu wahała się w okolicach 4-ro krotności rocznych dochodów, w 2006 średna cena domu stanowiła już 10-cio krotność zarobków. Jeszcze gorzej sytuacja wyglądała w Dublinie, gdzie ten stosunek wzrósł do 17.

Jaki z tego wniosek dla nas? W Polsce mieliśmy swój mini-boom mieszkaniowy i będziemy mieli korektę, gdyż ceny wyskoczyły zbyt daleko przed zarobki. Na szczęście rozmiary bańki nigdy nie były tak olbrzymie jak w Irlandii. Nie mieliśmy tyle czasu i mimo wszystko chyba jednak banki w Polsce są nieco ostrożniejsze. Dodatkową rolę hamulca odgrywa Komisja Nadzoru Finansowego, która w przeciwieństwie do irlandzkiego odpowiednika jest skłonna do dyscyplinujących działań.

Pożar w browarze

2009-12-22T09:36:00.001Z

Gdy wydawało się, że wszystko co najgorsze w tym roku już za nami.

Na szczęście strażacy stanęli na wysokości zadania ratując Irlandię przed katastrofą.

Pomoc dla uchodźców

2009-12-21T14:53:00.000Z

Jeśli, ktoś z okazji Bożego Narodzenia chce pomóc innym to polecam akcję Polskiej Akcji Humanitarnej pomagającej uchodźcom w naszym kraju. Niedawne wydarzenia pokazały w jak liche warunki panują w przeznaczonych dla nich ośrodkach. Może, ze względu, że sam mieszkam za granicą wiem jak potrzebna jest pryjazna dusza, która wyjaśni zawiłości biurokracji, pomoże przygotować dokumenty, przybliży kulturę i zwyczaje tubylców. To pierwszy krok ku nauce języka, zdobyciu pracy, mieszkania, usamodzielnieniu się. Bez tego zamiast integracji będziemy mieli getta, wzajemną nieufność, rasizm i nacjonalizm. Naprawdę wierzę,że tak jak Irlandia stała się lepszym krajem dzięki osiedlającym się tu Anglikom, Polakom, Hindusom, czy Chińczykom, tak również w interesie Polaków jest, abyśmy wysłali jednoznaczny sygnał, że nie pozostawiamy potrzebujących samym sobie. Nie pozwólmy, aby powiedzenie 'Gość w dom, Bóg w dom' zostało tylko pustymi słowami.
Wpłat można dokonywać tutaj.

Wojna cenowa i dylemat więźnia

2009-12-20T22:33:00.000Z

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego firmy oferują 'Gwarancję najniższej ceny' polegającej na tym że zwracają klientowi różnicę jeśli ten znajdzie ten sam produkt po niższej cenie u konkurencji? Oczywisty motyw jaki przychodzi nam do głowy to dążenie sklepu do jak najszybszego zamknięcia transakcji, poprzez gwarancję dla klienta. Czy może jest tutaj również drugie dno?

Załóżmy, że rynek AGD w Warszawie jest podzielony między dwie sieci handlowe: Saturn i MediaMarkt. Każda z firm może ustalić ceny wysokie lub niskie. Jeśli obie firmy reklamują niskie ceny, to każda zarobi 2 mln zł, Jeśli obie ustalą wysokie ceny to każda z nich zyska 3 mln zł. W końcu jeśli jedna z nich ustali wysokie, a druga niskie ceny wszyscy klienci kupią w tańszym sklepie, który w tym przypadku zarobi 4 mln zł, a konkurencja zostanie z niczym.

Tak więc sytuacja powyższa jest klasycznym przykładem dylematu więźnia. Reklama i sprzedaż po niskich cenach jest dominującą strategią, aczkolwiek zarówno Saturn jak i MediaMarkt byłyby w lepszej sytuacji, gdyby obie firmy ustaliły ceny na wysokim poziomie.

Jak można wyrwać się z wojny cenowej? Spójrzmy co stanie się, gdy obie firmy wprowadzą gwarancję najniższej ceny. Gwarancja spowoduje, że firma może postawić na wysokie ceny bez jednoczesnego ryzyka, utraty wszystkich klientów jeśli konkurent wybierze strategię niskich cen.

Struktura zmodyfikowanej gry przedstawia się następująco:

W tym przypadku equilibrum Nasha przesunie się w kierunku strategii gwarantującej zwrot różnicy jeśli cena u konkurencji jest niższa. Obie firmy zarobią po 3 mln zł - więcej niż w początkowym scenariuszu.
Gwarancja działa podobnie do kary, za dumping cenowy. Poprzez gwarancję Saturn znacząco zmniejsza skuteczość reklamy tanich cen przez MediaMarkt. Wobec tego w interesie obu firm jest ustalenie cen na wysokim poziomie. Każda z firm jest w lepszej sytuacji, za to klient stracił możliwość kupna lodówki po naprawdę okazyjnej cenie.

Logo Euro 2012 - Prezentacja

2009-12-19T10:19:00.000Z

Znalezione na zjadamy-reklamy.

Polityka prorodzinna

2009-12-18T23:06:00.001Z

Jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale z Ministerstwa Pracy w końcu zaczynają wychodzić rozsądne pomysły, adresujące realne przyczyny dla których młodzi ludzie odwlekają decyzję o założeniu rodziny. Kwestia tylko czy i jak szybko przejdziemy od słów do czynów. Pośpiech wskazany, gdyż jako społeczeństwo starzejemy się w oszałamiającym tempie.

Żłobki nie będą uznawane za ZOZ-y, co zniesie całą masę przepisów koniecznych, aby mogły legalnie działać. Ustawa przewiduje również instytucję niani, która będzie mogła się zajmować się kilkorgiem dzieci sąsiadów.

No i słuszna determinacja, aby polityka prorodzinna była uniwersalna. Kilka miesięcy temu Michał Syska świetnie podsumował zalety takiego podejścia:

"To, że wszyscy - niezależne od statusu majątkowego - mogą korzystać z gwarantowanych przez państwo usług publicznych, powoduje zasypywanie podziałów społecznych oraz wspólną troskę o dobro wspólne."

Geneza rynku mieszkaniowego w Polsce

2009-12-13T13:48:00.004Z

Obszerna analiza polskiego rynku mieszkaniowego w Gazecie przedstawia w ponurych barwach możliwości nabywcze Polaków na przestrzeni ostatniego 20-lecia. Autor trafnie podkreśla, że tak naprawdę o dostępności w długim terminie decyduje stosunek ceny mieszkania do zarobków, a nie koszt i dostępność kredytu:

"Skutkiem tego nabycie mieszkania przez statystycznego "Kowalskiego" z każdym rokiem, licząc mniej więcej od połowy ubiegłej dekady, stanowi coraz większy problem, choć sam "Kowalski" prawdopodobnie nie zawsze do końca zdaje sobie sprawę z jego meritum. Zazwyczaj rozumuje on w ten sposób, że mieszkanie jest tym bardziej dostępne im bardziej dostępny jest kredyt w banku. Natomiast gdy bank grymasi przy jego przyznawaniu, to cenowa dostępność mieszkanie jest kiepska. Z kolei jakiekolwiek współczynniki dostępności pozostają w sferze abstrakcji."

Ograniczony rynek kredytów hipotecznych w latach 1995-2000 sprawił, że większość mieszkań była sprzedawana za gotówkę, co znacznie ograniczało możliwości windowania cen. W efekcie średnia miesięczna pensja starczała na zakup 2-ch m2. Od tamtego okresu, wraz z rozwojem rynku kredytowego obserwujemy systematyczny zjazd wskaźników dostępnośći:

"W latach 2000-2004 średnia cena mkw. mieszkania zawierała się już w przedziale od 2991 do 3307 PLN (za redNET Consulting), co plasowało wskaźnik dostępności cenowej jeszcze w okolicach 0.8-0,7. Ostatecznie zainicjowany w roku 2004 boom wywindował średnią cenę mkw. do prawie 7600 PLN trzy lata później, sprowadzając wskaźnik w rejony wartości 0,4, gdzie właściwie utkwił on na dobre po dzień dzisiejszy."

Autor wylewa wiadro zimnej wody na głowy skłonnych uwierzyć, że korekta na rynku nieruchomości już się zakończyła:

"Albo zapytajmy inaczej: czy 10-12 proc. korekta dwustuprocentowego wzrostu cen mieszkań z ostatnich kilku lat w pełni wyczerpuje regulacyjne możliwości polskiego rynku nieruchomości? I jeszcze jedno: jeżeli w Polsce wskaźnik dostępności cenowej mieszkań jest obecnie rzeczywiście na poziomie mniejszym niż 0,4, to jaką wartość miałby osiągnąć po czekającej nas rzekomo kolejnej fali wzrostów cen?"

Polecam całość w Gazecie.pl.

Sesja i irlandzki Budżet

2009-12-11T14:45:00.001Z

Trochę zaniedbałem blog. Sesja egzaminacyjna sprawia, że większość czasu spędzałem w książkach. Wczoraj pisałem ostatni w tym roku egzamin z 'Zarządzania Globalną Strategią'. Potem, co staje się tradycją, cały rok świętował koniec sesji najpierw w pubie Sheehan's, a później w Bruxelles w centrum Dublina. Nic dziwnego, że głowa dzisiaj nieco ciężka.

Wśród egzaminacyjnej gorączki, niemal dla mnie niepostrzeżenie przetoczył się przez irlandzki parlament budżet na rok 2010. Minister Finansów Brian Lenihan zdecydował się na cięcie płac w sektorze publicznym i obniżenie świadczeń socjalnych, aby ratować kraj przed wymykającym się z pod kontroli deficytem budżetowym. Oszczędności w wysokości 4 miliardów Euro to początek drogi ku zamknięciu 20 miliardowej przepaści między dochodami, a wydatkami państwa. Planowany przysłoroczny deficyt to, aż 11.6% PKB. Irlandia ma czas do 2014 roku, aby zmniejszyć go do 3% wymaganych przez pakt stabilizacji i rozwoju.

Wspomniane wyżej cięcie płac odbyło się po zerwaniu negocjacji ze związkami zawodowymi, więc w nowym roku należy przygotować się na falę strajków w urzędach, szkołach, szpitalach.

Jedynie piwosze mogą się cieszyć z niższej akcyzy na alkohole. Cena Guinnessa powinna spaść o 12 centów.

Więcej o irladzkim budżecie w polskim wydaniu Financial Times.

Dlaczego 1984 nie będzie jak 1984

2009-12-04T10:56:00.001Z

Jest rok 1984 i dominacja IBM-a wydaje się niezagrożona. Apple ze swoim Macintoshem wydaje się być jedyną nadzieję na wyzwolenie ludzkości od strachu i wszechwładnej kontroli. Wielki brat IBM szykuje się, aby zdławić ostatnie światełko nadzieji. Czy George Orwell miał rację?

Uznawana dzisiaj za jedną z najważniejszych, reklama Macintosh-a, nie miała łatwych początków. Przyjęta chłodno przez członków zarządu Apple'a. Współzałożyciel spółki Steve Wozniak, zaoferował nawet, że z własnej kieszeni zapłaci za emisję reklamy, aby przełamać opór. Reklama została pokazana po raz pierwszy 22 Stycznia 1984 podczas finału Super Bowl.

Prawie wszyscy znamy tą reklamę i można by sądzić, że niczym w bajce braci Grimm historia zakończyła się dobrze i wszyscy żyli długo i szczęśliwie. Prawda jest jednak nieco inna. Rok później w wyniku wewnętrznej walki o władzę ze spółki odszedł Steve Jobs.

Pomimo premiery Macintosha Apple nie zrezygnowało z produkcji opeartego na innej platformie komutera Apple II wysyłając tym samym na rynek rozbieżne sygnały. Tani komputer domowy Apple II oraz drogi system dla profesjonalistów - Macintosh.

Apple walczył z IBM PC wypuszczając na rynek coraz to nowe Macintoshe: Quadra, Centris, Performa. Słaby marketing, zbyt dużo modeli, trudne do rozróżnienia specyfikacje techniczne zniechęciły konsumentów rujnując reputację spółki, której wcześniejszym atutem była właśnie prostota oferty.
W 1994 roku Apple zaszokował rynek przystępując do aliansu z IBM-em, którego celem było stworzenie nowej platformy komputerowej. Rezultat to rodzina Power Macintosh wykorzystująca procesory PowerPC - może nie do końca klapa, ale też nie wielki sukces.

Tak więc mimo obiecujących początków rok 1984 był dla Apple początkiem 12-letniej drogi przez piekło. Od połowy lat osiemdziesiątych cena stała w miejscu, a po 1995 roku Apple zaczął szybko zmierzać ku przepaści.

W końcu w 1997 Gil Amelio został zwolniony przez radę nadzorczą z funkcji szefa spółki, co utorowało Jobsowi drogę do przejęcia ponownie sterów władzy.

Resztę historii znamy. iPod i nowa linia Mac-ów odmieniły losy firmy, dostarczając jednego z najbardziej spektakularnych przykładów "odnowy" przedsiębiorstwa. Zresztą Apple nie jest jedną firmą, która przeszła drogę z nieba do piekła i z powrotem. Ironicznie, Orwellowski IBM z 1984 roku miał również swój krytyczny moment kilka lat później. Dzisiaj Sony wydaje się w potrzebie. Walkman zjedzony przez iPoda, Playstation nadgryzane prze Xboxa, Sony Reader przyćmiony przez Amazon Kindle. Reszta elektroniki pod presją cenową na hyperkonkurencyjnym rynku. W cyfrowym świecie, trudno odnaleźć się analogowemu gigantowi. Co się stało ze dawnym Sony podbijającym rynek rewolucyjnymi produktami, będącą w awangardzie Japońskich spółek wykupującym amerykańskie perełki biznesu (przejęcie CBS i Columbia Pictures). Czy pierwszy nie-japoński prezes Howard Stringer przywróci firmie jej dawne miejsce?

Jaka firma w Polsce może być przykładem udanej 'odnowy'?

Cztery sposoby wydawania pieniędzy

2009-11-28T12:24:00.000Z

Milton Friedman - wypowiedź, którą każdy polityk powinien znać na pamięć:

Działki budowlane tanieją

2009-11-26T11:17:00.001Z

Okazuje się, że nie ma chętnych na działki budowlane. Deweloperzy siedzą na hektarach gruntów kupionych po rekordowych cenach tuż przed kryzysem. Teraz liżą rany mając nadzieję, że uda im się je zabudować, przepchnąć dalej i przetrwać zastój na rynku mieszkaniowym, o kolejnych zakupach nie myślą. Zapał spekulantów został również ostudzony. W efekcie mamy rekordową podaż gruntów inwestycyjnych i spadające ich ceny.

"W ProDevelopment twierdzą, że tylko w ostatnich sześciu miesiącach ceny gruntów inwestycyjnych spadły średnio o blisko 10 proc. Według serwisu Szybko.pl taniały także działki budowlane o powierzchni do 5 tys. m kw. Najbardziej w Warszawie - średnio o 15,2 proc. Rok temu najtańsza działka w stolicy kosztowała 190 zł za metr, a obecnie ceny zaczynają się od 70 zł. Podobna sytuacja ma miejsce w Gdańsku, gdzie cena minimalna jest obecnie trzykrotnie niższa niż przed rokiem."

Jednym z symptomów, że jesteśmy jeszcze na początku spadków jest zachowanie posiadaczy ziemii, którzy starają się poczekać na lepsze czasy wycofując się ze sprzedaży.

Za kilka miesięcy tą nadzieję zastąpi rezygnacja i rozpocznie się owczy pęd ku wyjściu, nakręcający podaż i spiralę spadków cen.

źródło: http://www.irvinehousingblog.com

Oglądam to z perspektywy Irlandii. W Polsce rozgrywa się podobny aczkolwiek nieco łagodniejszy scenariusz na rynku nieruchomości. Po drodze będziemy mieli jeszcze wielu proroków, głoszących, że już jesteśmy na dnie, że taniej nie będzie. Tu należy uważać, gdyż ceny mogą spaść niżej niż nam się to może wydawać. Dla mnie przestrogą jest egzemplarz 'Property Magazine' z kwietnia 2006 roku, który na okładce krzyczy "THE ONLY WAY IS UP".

Cadbury, Kraft, Hershey

2009-11-24T10:25:00.001Z

Przy okazji licytacji o Cadbury warto przy tej okazji zastanowić się dlaczego firmy w ogóle dążą do przejęć. Dlaczego szef producenta topionych serków budzi się pewnego dnia z pomysłem na dywersyfikację w kierunku czekolady? Czy dziesięć miliardów funtów to dobra cena? Kto jest lepszym właścicielem? Kraft? Hershey? Czy może z punktu widzenia generowania bogactwa najlepszym rozwiązaniem jest niezależne Cadbury? Gdzie leży interes zarządu, a gdzie akcjonariuszy?

Rodzimy sukces - Transsystem

2009-11-23T07:25:00.001Z

Od czasu do czasu na blogu staram się pokazać, że w Polsce można osiągnąć sukces. Dzisiaj pora na Stanisława Srokę, którego firma transsystem stała się jedną z pięciu największych firm na świecie na wykonawcych systemy transportu. Wśród klientów są BMW, Volkswagen, Audi, GM, Airbus.

"W biznesie nie wszystko zależy od układów, od pieniędzy, wielkich dotacji czy jakiś super stworzonych warunków - podkreśla Sroka. Bo jak podkreśla, recepta na rozkwit firmy nie jest skomplikowana: inicjatywa, ale także odwaga, zaciętość i uparte realizowanie zamierzeń - to wystarczy. - W ciągu tych 18 lat pracy zawsze liczyłem przede wszystkim na siebie i na ludzi, którzy pracowali w firmie - mówi. Zaczynaliśmy od 1 tys. dol. Doszliśmy do 1 tys. pracowników, których zatrudniamy dzisiaj. Trzymamy się tysiąca." - Stanisław Sroka, prezes firmy Transsystem
Cały wywiad w Gazecie.

Mieszkania - Gwałtowny skok podaży

2009-11-20T17:25:00.002Z

Za Gazetą:
"Wygląda na to, że popyt na mieszkania rośnie, ale wolniej niż ich podaż. Serwis Szybko.pl odnotował w trzecim kwartale ogromny wzrost liczby mieszkań wystawionych na sprzedaż na rynku wtórnym. W Warszawie, Krakowie, we Wrocławiu oraz w Łodzi jest ich dwukrotnie więcej niż trzy miesiące wcześniej!"

Tak więc coraz słabiej wygląda argument mieszkaniowych byków, że zastój w inwestycjach przełoży się na brak podaży. Rynek zostaje zasypywany przez pesymistów, którzy chcą wyskoczyć zanim ceny spadną jeszcze bardziej oraz przez tych, którzy zdecydowali się zarabiać na wynajmie, ale spadające czynsze niwelują margines między dochodem, a wysokością raty kredytu.

Tymczasem w Irlandii, jesteśmy jak zawsze jesteśmy o krok dalej. Spadające czynsze nikogo już nie dziwią. W ciągu trzech miesięcy ceny zjechały 4%, a od początku roku o 18%. Ostatni raz tak tanio można było wynająć mieszkanie dziesięć lat temu (Rental prices driven down to 10-year low).
Do tego coraz więcej osób nie radzi sobie ze spłatą kredytów hipotecznych lub opłaceniem wynajmu. Tutejszy urząd statystyczny poinformował, że 77 tys. Irlandczyków ma w tym zakresie zaległości. To dwukrotnie więcej niż zakładały wcześniejsze prognozy.
Ten sam raport pokazuje, że z kryzys jest niezwykle demokratyczny i przyciska wszystkie warstwy społeczeństwa. Biedni mają kłopoty z rachunkami za prąd i gaz, ci z wyższymi zarobkami nie radzą sobie z hipotekami i kartami kredytowymi. Co piąta rodzina zalega ze spłatą zobowiązań.

Ta sytuacja może się dramatycznie zmienić na gorsze jeśli recesja się będzie przeciągała. Ludziom kończą się oszczędności, a przyszłoroczny budżet obetnie pomoc socjalną. Tymczasem utrzymujące się wysokie 12-to procentowe bezrobocie sprawia, że szanse na znalezienie płatnego zajęcia są bardzo ograniczone. W efekcie całkiem spora liczba mieszkańców cztero milionowego państwa poważnie się zastanawia jak długo będą w stanie zapewnić swoim rodzinom dach nad głową.
Co byście zrobili będąc premierem Irlandii?

Futbol - Irlandia wrze

2009-11-19T15:04:00.002Z

Finansowe kłopoty na chwile muszą usunąć się w cień. Irlandia wrze po wczorajszym ukradzionym golu. Jeden z listów do Irish Independent:

"It's disgusting and FIFA should be sending out a message to the younger children who look at these things, what lesson have they learned now, that it's ok to cheat as long as you want something badly enough? "

Więcej:
Brytyjska media: "Henry obrabował Irlandię", "Po prostu drugi Maradona"
Le Hand
The Irish Justice Minister has demanded a rematch.
Thierry Henry virals flood internet as Ireland fumes over handball that put France through to World Cup
Thierry Henry, You Cheating F**k

Nie ufaj nikomu - szczególnie tym, którzy twierdzą, że Cię kochają.

2009-11-18T22:09:00.001Z

Film jako uzupełnienie wykładu z Teorii Gier. W rolach głównych John Nash, Fredrich Hayek, Thomas Schelling, James Buchanan, R.D. Laing i inni.

http://www.moviesfoundonline.com/trap1.php

Napraw, albo zwolnij

2009-11-17T22:28:00.001Z

Na wczorajszym wykładzie ze Strategii Zarządzania Kadrami gościliśmy byłego menedżera HR w General Electric. Oczywiście pierwsze pytanie z sali dotyczyło słynnych dziesięciu procent najsłabszych pracowników, których firma się pozbywa. Sprawa jednak wcale nie jest tak prosta jak przedstawia to w swojej biografii długoletni przezes firmy Jack Lynch.

Po wykładzie wyłania się obraz GE jako firmy o dość sztywnej, nieco wojskowej hierarchii, opartej na jednoznacznych zasadach postępowania mających na celu poszukiwanie przewidywalności tego co stanie się w przyszłości.

Pracowników z grubsza można podzielić na trzy grupy:
1. Wybitni (stanowiący około 20% ogółu)
2. Solidni (70%)
3. Poniżej oczekiwań (10%)

Co roku każdy z menadżerów w GE musi wskazać te dolne 10%, ale jednocześnie nie może tego robić lekkomyślnie. Pracownicy nie mogący sprostać zadaniom muszą być w ciągu roku przynajmniej kilka razy poinformowani o tym co robią źle, gdzie powinni się podciągnąć, dlatego roczna ocena dla nikogo nie powinna być zaskoczeniem.
Nie ma też natychmiastowych zwolnień. Pierwszym obowiązkiem jest "naprawa" pracownika, poprzez szkolenie, mentorstwo, dopiero kiedy to nie skutkuje daje mu się do zrozumienia, że być może jego talenty są gdzieś potrzebne, ale niekoniecznie w GE. Źle to świadczy o menadżerze jeśli za rok na jego dolne 10% znowu składają się te same nazwiska. Oznacza to, że nie jest w stanie efektywnie wykonywać swojej pracy.

Jeśli jesteś wśród średniaków, to praca jest twoja tak długo jak długo wykonujesz ją satysfakcjonująco. Natomiast najbardziej utalentowane 20% to przyszła kadra kierownicza i dyrektorska na szczeblu globalnym spólki. Zanim jednak menadżer może marzyć o awansie musi wychować swojego następcę. Dbałość o rozwój podwładnych to najważniejsze zadanie menedżera.

Kierownicy nie mają łatwo, ale GE dostarcza niezbędnych narzędzi, aby mogli oni dobrze wykonywać swoją pracę. Dla przykładu jeden z cyklu szkoleń polega na praktykowaniu rozmów z podwładnymi: indukcję nowo zatrudnionych, pochwały, nagany, krytyczną ocenę jakości pracy. Wszystko w imię zasady, że jeśli wymagamy dobrych wyników, to musimy nauczyć się rozmawiać o wynikach.

Podczas dyskusji jawnie zaczęły się rysować kontrasty między GE, a praktykami wśród sektora publicznego w Irlandii. W GE nigdy nie jesteś dalej niż sześć stopni od dymisji na co składają się uwagi, ustne i pisemne ostrzeżenia i w końcu dymisja. To narzędzie 'negatywnej' motywacji nie należy może do najprzyjemniejszych, ale daje możliwość odsiewu jednostek, które nie pasują do kultury firmy. W sektorze publicznym tego brakuje. Zwolnienie urzędnika w tym kraju graniczy niemal z cudem, wobec czego rodzi się kultura mierności i bierności. Okresowe oceny dają niemal wszystkim pracownikom 4.5 w 5-cio stopniowej skali, a ocena podadprzeciętna staje się normą.

A jak wygląda system ewaluacji kadr w waszych firmach? Może, ktoś z GE?

Wywiad z de Soto

2009-11-15T23:06:00.002Z

Gratka dla fanów szkoły austriackiej - wywiad z Jes s Huerta de Soto w Gazecie.

Profesor co zapewne niektórych zdziwi jest zwolennikiem Euro jako waluty, która odbiera pojednynczym krajom wpływ na kreację pieniądza i kuszącej propozycji ucieczki od kłopotów poprzez dewaluację:

"Jeszcze przed wejściem do strefy euro, stałą praktyką Hiszpanii była dewaluacja, deprecjacja pesety, co wprowadzało rynek w błąd i na przykład prowadziło do obniżenia płac o dwadzieścia procent z dnia na dzień. Teraz nie jest to możliwe, bo szczęśliwie jesteśmy w strefie euro i politycy nie mają tej możliwości, przez co ludzie mogą sobie uzmysłowić potrzebę reform strukturalnych w duchu liberalizacji."

Mecz Irlandia - Francja

2009-11-14T08:47:00.000Z

Dzisiaj w Dublinie pierwsza odsłona playoff-ów o finały piłkarskich mistrzostw świata. Pojedynek z Francją nie będzie łatwy, ale niedawne udane starcie z inną piłkarską potęgą - Włochami, pozostawia nadzieję na wygraną. Tymczasem Irlandczyczy, żartują sobie z Sarko:

http://irishsoccerinsider.wordpress.com/

Grupy interesu, a wolny rynek

2009-11-13T16:03:00.002Z

Świetny artykuł Johna Kaya w Financial Times o tym jak różne grupy interesów od zawsze próbowały kontrolować rynek.

Są dwie drogi do bogactwa. Pierwsza to jego kreowanie, druga przez przejmowania bogactwa wykreowanego przez innych. Jeśli to przejmowanie jest nielegalne, nazywamy je kradzieżą, jeśli odbywa się w ramach prawa, eknomiści nazywają to zjawisko poszukiwaniem renty.

Zjawisko to przybiera różne formy. Zamki wzdłuż Renu, wywodzą się z czasów, gdy rozbójnicy ze szlacheckimi tytułami wymuszali opłaty od pływających rzeką kupców. W biednych krajach uwaga życia politycznego i biznesowego skupia się często na apropriacji zamiast kreowania majątku.

Poszukiwanie renty leży też u przyczyn paradoksu polegającego na tym, że posiadanie zasobów ropy i minerałów w większości przypadków redukuje standardy życia, gdyż łatwość pozyskania petrodolarów odwraca wysiłek i talent obywateli od tworzenia bogactwa. Podobny efekt przynosi niestety również pomoc humanitarna.

W nowoczesnych gospdarkach apropriacja majątku przybiera bardziej subtelne formy. Renta jest często uzyskana pośrednio od konsumenta, niż bezpośrednio od rządu np. protekcja przed konkurencją, cła, długie okresy ochrony patentowej.

Odcinanie kuponów od pracy innych zachodzi wszędzie tam, gdzie koncentruje się siła ekonomiczna: państwo, monopole, oligopole. Podczas złotego wieku Ameryki, nie bezzasadnie, obawiano się, że mega-bogate rodziny Rockeffellerów, Carnegich, czy Vanderbiltów użyją bogactwa do wpływów w polityce, zapewniając pomyślność własnym przedsięwzięciom, kosztem wolnego rynku i demokracji. Dzisiaj Rosyjscy oligarchowie uwidaczniają ten problem, Ameryka również ma nową generację rentierów w postaci bankowców.

Kontrola apropriacji majątku wymaga decentralizacji sił w gospodarce poprzez limitowanie roli państwa, regulacje antymonopolowe, zwracanie uwagi na obszary na pograniczu biznesu i polityki, nadzór i normy ograniczające zdolność korporacji do przechwytywania nadmiernych przywilejów. Zdecydowane egzekwowanie tych narzędzi jest tym, co dzieli konkurencyjną gospodarkę rynkową od reżimu.

Prywatyzacja i dzielenie państwowych monopoli ograniczyło zapędy związków zawodowych, ale za to ostatnie lata uwidoczniły skalę zjawiska przejmowania bogactwa przez korporacje i osoby na eksponowanych stanowiskach w biznesie i finansach. Efekt widoczny jest w Waszyngtonie, czy Brukseli w postaci permanentnego lobbowania w przemyśle farmaceutycznym, mediach, zbrojeniówce, czy świecie finansów.

Ponieważ innowacja jest zależna od łatwości powstawania nowych przedsiębiorstw konieczne jest ograniczanie koncentracji sił w gospodarce. Rozróżnić należy postawę pro-biznesowa od pro-rynkowej.

Na koniec autor przytacza historię z wizyty rosjanina w USA tuż po upadku ZSRR, który zadał pytanie "Kto jest odpowiedzialny za dostawy chleba w Nowym Jorku?"
Biurokrata nie rozumiał zasad wolnego rynku, teraz my jesteśmy w niebezpieczeństwie zapomnienia o nich. Esencją wolnego rynku nie jest wszechwładny nadzór państwa, ale to, że nikt go nie kontroluje.

Jak upadał komunizm w Polsce

2009-11-12T07:00:00.002Z

Nieco refleksji z okazji niedawnej rocznicy upadku Muru Berlińskiego

Patrząc na konsumpcje energii elektrycznej i paliw w Polsce w ostatnim 30-to leciu, staje się jasne, że największy spadek nie nastąpił, jak mogłoby się wydawać po wygranych przez Solidarność wyborach, ale zapaść zaczęła się w końcówce lat osiemdziesiątych, kiedy to konał komunizm.

Jaki, z tego wniosek - komunizm przed wyborami w 1989 rozsypywał się na dobre i trudno winić Leszka Balcerowicza za recesję na początku lat dziewiędziesiątych. Kryzys był nieuchronny bez względu na to, czy przeprowadzono by reformy, czy nie. W 1989 byliśmy bankrutem z inflacją sięgającą 55% procent miesięcznie. Spadek PKB po wprowadzeniu planu Balcerowicza w latach 1990-1991, był dotkliwy, trudno wręcz znaleźć inne przykłady podobnej skali kurczenia się gospodarki, ale szokowa terapia miała długoterminowe cele: transformację gospodarki, prywatyzajcę, stabilną walutę, renegocjację zadłużenia. Stworzyło to podstawy ku dynamicznemu rozwojowi w kolejnych latach.

Urynkowienie gospodarki nie przebiegło może w sposób idealny, ale trzeba przyznać rządowi Mazowieckiego, że wiele rzeczy mu się udało. Od 1992 roku nie mieliśmy w Polsce recesji, za to mogliśmy cieszyć się całkiem przyzwoitym wzrostem PKB. Biorąc pod uwagę, kompletną zmianę systemu gospodarczego jest to nie najgorsze osiągnięcie. Często trudno jest nam Polakom dostrzec ogrom tego czego dokonaliśmy od upadku Muru Berlińskiego. Zmiana gospodarczej ideologii o 180 stopni poszła nam nie najgorzej.

O ryzyku

2009-11-11T14:22:00.000Z

Wzięliśmy pod uwagę wszystkie możliwe ryzyka, oprócz ryzyka unikania ryzyka.

Kryzys ma też swoje plusy

2009-11-11T07:00:00.002Z

"Prosimy was bardzo o pomoc Radiu Maryja, Telewizji Trwam, i dziełom przy nim powstałym. W ojczyźnie coraz więcej ludzi biednych, bezrobotnych. Odczuwamy to bardzo w Radiu Maryja. Jeszcze nigdy nie było u nas tak źle - mówił redemptorysta. I wyjaśniał: - By radio i te dzieła się utrzymały, trzeba unieść wielkie opłaty. Radio nasze i Telewizja Trwam idzie na cały świat. Wyobraźcie sobie, ile może kosztować sprzęt specjalistyczny, wszystkie opłaty, łącza, wszystkie transmisje. Prosimy o poważne potraktowanie tej prośby. O pilną pomoc teraz, a potem systematyczne wspieranie tych dzieł, najlepiej każdego miesiąca. Jeszcze raz wypowiadam to, co nie jest łatwe: nigdy dotąd nie mieliśmy tak trudnej sytuacji materialnej jak obecnie. Prosimy o modlitwę, o konkretną pomoc materialną wszystkich rodaków, także słuchaczy i widzów Telewizji Trwam na całym świecie." - Tadeusz Rydzyk. (źródło)

Słuchacze wymierają, o kredyt trudniej i dodatkowo fiskus domaga się należnych podatków. Bankructwo Radia Maryja byłoby pozytywną konsekwencją kryzysu.

Może w końcu Rydzyk zacznie zbierać owoce tego co sam zasiał. Brak przejrzystości finansowej, alienacja młodej generacji, podsycanie nienawiści, oportunizm, falsz i politykierstwo. Coraz mniej owieczek jest w stanie ślepo podążać za takim pasterzem.

Kariera w konsultingu - kontynuacja

2009-11-10T16:10:00.002Z

Powracając do jednego z wcześniejszych wpisów dotyczącego kariery w firmach doradczych. Oto kilka faktów z prezentacji

Początkowa pensja: 67 tys Euro

Na typowy model firmy konsultingowej składają się trzy warstwy:
1.    Grinders – najniższy szczebel, najczęściej nowi pracownicy oraz praktykanci
2.    Minders – managerowie odpowiedzialni za wykonanie projektów.
3.    Finders – najważniejsi pracownicy, którzy pozyskują nowych klientów i sprzedają usługi.

Dziesięć najlepszych firm to:

1. McKinsey & Company
2. The Boston Consulting Group, Inc.
3. Bain & Company
4. Booz & Company
5. Monitor Group
6. Mercer LLC
7. Deloitte
8. Oliver Wyman
9. PricewaterhouseCoopers LLP
10. L.E.K. Consulting

Główne obszary specjalizacji największych graczy:

Prezentujący z BLT podkreślił, że w ciągu swojej 25 letniej kariery nie widział tak ciężkiej sytuacji jeśli chodzi o rekrutację do największych firm. W obliczu recesji starają się one obecnie desperacko utrzymać obecny stan zatrudnienia, ograniczając rekrutację.

Kilka mniejszych firm, które aktualnie zatrudniają w UK to:
• Cognosis
• Distinct
• Efficio
• Finnamore
• Grant Thornton
• Inzenka
• Ocean Strategy
• Qedis

W jakich sektorach pojawiają się oferty:

Sektor    Aktywność rekrutacyjna
Finanse    Zero, nic, kompletny zastój
Sektor Publiczny    średnia
Komunikacjia    średia
Służba zdrowia    duża
Wytwórczość    duża
Ropa I gaz    średnia
Użyteczności publiczne    średnia

Kilka stron gdzie można znaleźć informacje na temat procesu rekrutacyjnego:
managementconsultancy.co.uk
consultingmag.com
www.mconsultantsnews.com
managementconsultingnews.com
consultant-news.com
vault.com
top-consultant.com

Organizacje skupiające firmy z branży w wybranych krajach na świecie:

I na koniec co się może kryć pod szerokim pojęciem konsultingu:
strategy consulting – change management consulting - process improvement consulting – cost reduction consulting – organisation design consulting - communications consulting – IT consulting – outsourcing advisory consulting - financial management consulting – working capital consulting - IT strategy consulting – enterprise architecture consulting – human performance consulting – marketing strategy consulting – innovation consulting – start-up consulting - turnaround consulting – economic consulting – business process re-engineering consultancy – brand consulting – growth consulting – regional development consulting – human resources consulting – risk consulting – environmental consulting – reputation consulting – compensation consulting - performance improvement consulting – systems development consulting – corporate finance consulting – asset and infrastructure management consulting – managed services consulting – operational improvement consulting – business transformation consulting – programme and project management consulting – diversity consulting – resilience consulting – merger consulting – CRM consulting – leadership consulting – business development consulting – profit improvement consulting – market research consulting

MBA - Wieczór Przedmiotów Opcjonalnych

2009-11-06T21:20:00.000Z

Wróciłem właśnie z istnego targowiska przedmiotów opcjonalnych podczas którego wykładowcy starają się przekonać, że właśnie do nich warto zapisać się na wykład. Jeden z nielicznych przykładów prawdziwej konkurencji w edukacji. Aby kurs się odbył musi zapisać się na niego przynajmniej dziesięciu studentów. Wybór jest bogaty: Ład korporacyjny, Strategiczne finanse, Strategiczny marketing, Podatki, Zarządzanie sprzedażą, Zarządzanie technologiami , Zarządzanie procesem negocjacyjnym, Analiza raportów finansowych, Przedsiębiorczość, Rola i funkcje mediów w XXI wieku, Zarządzanie projektem, Podejmowanie decyzji

Dodatkowo istnieje opcja wyjazdu zagranicznego podczas którego studenci mają okazję odwiedzenia lokalnych przedsiębiorstw, spotkania z liderami biznesu i oczywiście nieco czasu zarezerwowane jest na zwiedzanie. W tym roku do wyboru są Chiny, Indie lub Brazylia.

Po rozmowie z wykładowcami i zapoznaniu się z programem myślę, że bliski jestem decyzji. Jeśli chodzi o przedmioty to będą to:
- Zarządzanie procesem negocjacyjnym - trudny, ale mający świetną renomę kurs.
- Analiza raportów finansowych - tajniki zgłębiania bilansów firm. W części praktycznej każdy student musi przedstawić analizę wybranej spółki z S&P 500.
- Podróż do Chin - Dziesięć dni Szanghaju i Pekinie. UCD ma chyba dobre kontakty w tym kraju, więc jest to rzadka okazja zobaczenia od środka chińskiej gospodarczej maszyny.

Cena Ropy - ostatnie 40 lat

2009-11-02T14:57:00.002Z

Ciekawy wykres przedstawiający zmiany cen ropy na przestrzeni lat, z zaznaczonymi wydarzeniami geopolitycznymi.

Warto wrócić do wykresu za jakiś czas, gdy uzupełniony zostanie on o wydarzenia z ostatnich dwóch lat.

Źródło: US Energy Information Administration

Podaż mieszkań

2009-11-02T10:48:00.001Z

Garść informacji dla tych, którzy stoją na stanowisku, że ceny nie spadną więcej, gdyż wyschła podaż mieszkań:

Dom Development zdecydował się na realizację na Gocławiu największej inwestycji w swojej historii - osiedla na 1,6 tys. mieszkań.

Leszek Czarnecki oficjalnie wznawia budowę Sky Tower

J.W. Construction buduje, nabywcy grają na zwłokę.

Gant przyspieszył realizację projektów mieszkaniowych.

Siedem inwestycji Ronsona

Polnord ruszy na Wyspę Spichrzów

Warszawa

2009-11-01T21:59:00.001Z

Już ponad tydzień od mojego powrotu z Warszawy, jednak praca i uczelnia nie pozostawia mi zbyt wiele czasu na blog. Z okazji niedzielnego wieczoru postaram się nieco nadrobić zaległości i podzielić się kilkoma spostrzeżeniami o naszej stolicy.

Łatwo jest dostrzec dlaczego Warszawa polaryzuje nie tylko nas Polaków, ale i cudzoziemców odwiedzających to miasto. Tylko w ostatnim stuleciu najpierw Niemcy zrównali je z ziemią. Potem, komunizm wstawił nam swoje architektoniczne potworki. Fakt, że tutaj znajduje się centrum polityki, przywołuje skojarzenia z siedliskiem korupcji i obłudy. Chłód i smród Dworca Centralnego, krzywe chodniki, ścisk w autobusach i zmęczone twarze przechodniów przygnębiają.

To tylko jednak część prawdy o Warszawie. Starówka, Krakowskie Przedmieście i pełne rozpieszczonych wiewiórek Łazienki to piękne miejsca z których możemy być dumni. Metro mimo, że jest to tylko jedna nitka, jest rewelacyjne. Dwadzieścia minut z Kabat do Śródmieścia we względnym komforcie to wynik marzeń dla przeciętnego użytkownika Dublińskiego Dartu. Centra Handlowe, z niemal identyczną mieszanką sklepów jak w stolicy Irlandii, to chyba najlepszy przykład globalizacji. Według raportu żony niestety ceny w sklepach też takie same jak na wyspie.

Nie jest chyba tak do końca źle z kulturą. Teatry, Filharmonia, zatrzęsienie klubów sugerują, że dla chętnych nie powinno zabraknąć rozrywki. Cieszy również, że na liście przebojów w Empiku znalazł się Rafał Blechacz ze swoimi koncertami fortepianowymi Szopena. Po częsci zainspirowany prezentacją Benjamina Zandera, po części z chęci wspierania szczytnej idei konkursu Szopenowskiego kupiłem płytę i z przyjemnością słucham mistrzowskiej interpretacji utworów naszego największego kompozytora.

Niczym ryby po deszczu wyrastają w Warszawie kawiarenki. Starbucks sąsiaduje z Costą. Coffee Heaven na każdym kroku. Mimo wysokich moim zdaniem cen, klientów nie brakuje. Ciepła kawa nie raz ratowała nas przed przenikliwym chłodem polskiej jesieni. Jeśli miałbym polecić jedną kawiarenkę to chyba byłaby to 'Plotka' na Krakowskim Przedmieściu. Oprócz kawy polecam wyśmienite owsiane ciastka. Skoro już zeszliśmy na jedzenie to chyba polecę jeszcze pierogarnię Zapiecek na Kabatach. Mimo nieco Cepeliowskiej atmosfery, wielbiciele ruskich i barszczu się nie zawiodą.

Wracaliśmy do Dublina, będącym w dotkliwych finansowych tarapatach Aer Lingusem. Szkoda, że związki zawodowe, z komunistyczną wręcz zapalczywością opierają się głębokim zmianom jakie nowy szef firmy musi przeprowadzić, aby spółka mogła znów zarabiać. W przeciwnym wypadku Irlandczycy będą zdani jedynie na łaskę Ryanaira.

Kilka zdjęć z podróży tutaj.

Wycieczka do Dublina za 185 Euro

2009-10-22T22:52:00.000+01:00

Smurfit zaprasza potencjalnych kandydatów na studia MBA na czterodniowy pobyt w Dublinie podczas, którego będzie można zobaczyć uczelnie, spotkać się z profesorami, posłuchać wykładu i zapewne odwiedzić niejeden miejscowy pub.
Cała wyprawa jest bardzo mocno subsydiowana przez uniwersytet. Koszt dla kandydata to tylko 185 Euro i żadnych zobowiązań.

Szczegóły tutaj.

Wszystkie lokale tańsze

2009-10-21T23:37:00.001+01:00

Z dzisiejszej gazety:
"Michał Macierzyński z serwisu Bankier.pl ocenia, że w perspektywie dwóch, trzech lat ceny mieszkań nie wzrosną. Swą prognozę Macierzyński opiera na sygnałach z rynku kredytów mieszkaniowych. - Spodziewam się, że banki zaostrzą warunki ich udzielania - mówi ten analityk."

Ten sam artykuł mówi o reocznych spadkach cen na rynku wtórnym o 12%, warto więc się, zastanowić, czy prognoza mówiąca o ustatkowaniu się cen na obecnych poziomach nie jest zbyt optymistyczna. Warszawa wydaje się być zasypana mieszkaniami na sprzedaż, a niektórzy deweloperzy coraz bardziej schodzą z cen. Kreatywny przykład ze strony Ronsona:

I czym jest reklamowana przez Dom Dewelopment giełda apartamentów:

chyba nie miejscem, gdzie spotyka się podaż i popyt. Przy braku tego drugiego rozdźwięk między realnymi a wymarzonymi przez dewelopera cenami może być znaczny.

Jesień w Kerry

2009-10-18T21:37:00.003+01:00

Hrabstwo Kerry w kolorach jesieni.

Więcej zdjęć tutaj.

Oszukać troszeczkę

2009-10-18T00:29:00.000+01:00

Jeśli możemy, większość z nas jest skłonna oszukiwać tylko troszeczkę - taka jest konkluzja eksperymentu przeprowadzonego przez profesora MIT Dana Ariely. Dlaczego troszeczkę? Dlatego, że małe oszustwo wydaje się być rozsądnym kompromisem między zyskiem i spokojem sumienia. Gdy przypomni nam się o dekalogu, czy kodeksie honorowym, nasza skłonność do oszustwa maleje, przeciwnie dzieje się, gdy ktoś z naszego otoczenia ewidentnie kłamie i uchodzi mu to na sucho.

Dan stara się również odpowiedzieć na pytanie, jak dokonujemy decyzji, jak można z zewnątrz można manipulować naszym wyborem i czy do końca jesteśmy racjonalni. Dla przykładu przyjrzymy się ofercie subskrypcji Harvard Business Review.

Mamy trzy wybory: tylko wersja papierowa za 79 USD, tylko wersja online za 99 USD i w końcu papierowa i online razem za 129USD. Różnica między ofertami (odpowiednio 20 i 30 dolarów) nie jest duża. Dodatkowo mamy tutaj kolejną sztuczkę - wyraźna sugestia, która opcja jest najlepsza przez napis 'Best Offer' i przyjazny zielony kolor. Stając przed powyższym wyborem jest szansa, że znaczna liczba osób wybierze tę ostatnią.

Pobawmy się troszkę z dostępnymi wyborami. Co by się stało gdybyśmy usunęli środkową opcję?

Teraz nagle różnica między 79 a 129 dolarami wydaje się istotna i w wielu głowach pojawi się pytanie, czy druga opcja warta jest dodatkowych 50 baksów.

Na koniec teoretycznie nielogiczny wybór:

Zarówno druga jak i trzecia opcja za 129 USD. Nasza uwaga zostaje zwrócona, ku faktowi, że środkowa oferta jest gorsza od ostatniej, gdyż oferuje mniej za tą samą cenę. Ta nieracjonalność jednak, zamazuje nam opcję wyboru tylko papierowego wydania za 79 USD. Skupiamy się na nieatrakcyjności oferty drugiej, wobec czego oferta trzecia zyskuje na atrakcyjności. W efekcie prawdopodobne staje się, że więcej z nas ją właśnie wybierze.

Więcej spostrzeżeń Dana Ariely z TED:

O limitach naszej umiejętności podejmowania racjonalnych decyzji: Are we in control of our own decisions?

O tym dlaczego większość ludzi, skłonna jest oszukiwać tylko troszeczkę: Our buggy moral code

I w końcu zapewne warto zajrzeć na blog: Predictably Irrational

Smurfit MBA - absolwenci

2009-10-16T10:24:00.000+01:00

Howard Beggs jest absolwentem kursu MBA w Smurficie (rocznik 99). W tym roku jest kandydatem do tytułu przedsiębiorcy roku w konkursie Ernst & Young. Prezentacja Howarda i jego firmy Helix Health tutaj.

Diwali

2009-10-15T23:18:00.002+01:00

Miły email jaki dzisiaj otrzymałem od klienta z Indii:

May the festival of lights be the harbinger of joy and prosperity. As the holy occasion of Diwali is here and the atmosphere is filled with the spirit of mirth and love, here's hoping this festival of beauty brings your way, bright sparkles of contentment, that stay with you through the days ahead.

Wishing you and your family a Very Happy Diwali.